Kişi tek başına farz namaz kılarken bir başkası ona gelip uysa, imamın içinden (kalben) imam olmaya niyet etmesi gerekir mi?
Hadiste geçen uygulama asıl değil, istisnaî bir durumdur. Bu sebeple, umûmî kuralları bozmaz. Çünkü:
Peygamber, ümmeti için imamdır. Onun imamlık niyeti olmasa da ona tabi olmak muteber kabul edilebilir.
Bu gibi uygulamalarda sonradan cemaate dönüşen namaz, sürekli bir uygulama değil, arızî bir haldir.
Fıkıh usulünde kural :
"Fiilî sünnetler lafzî delillerle kayıt altına alınır."
Yani Peygamberin fiiline dayalı hüküm, lafzî (sözlü) delillerle sınırlandırılır.
Bu nedenle, Hanefî ve Hanbelî âlimler bu hadislere bakarak “İmamın niyeti şart değildir” demezler. Aksine bu tür durumları “istisna” kabul ederler.
Kadınlar İçin Niyetin Şart Olmasının Gerekçesi
Hanefîler der ki:
Kadınların arkasında namaz kılmaları bazı hükümlerde değişiklik doğurur:
Kadının sesi işitilmemeli.
Kadın safı arkada olmalı.
Kadının arkasında erkeklerin namazı fâsid olur.
Bu yüzden imamın kadına özel olarak niyet etmesi gerekir. Çünkü “cemaatin yapısı” değişmiştir.
Kişi tek başına farz namaz kılarken bir başkası ona gelip uysa, imamın içinden (kalben) imam olmaya niyet etmesi gerekir mi?
Hanefî mezhebine göre; başlangıçta yalnız kılan bir kişiye bir başkası sonradan gelip uyarsa, bu durumda imam olan kişi içinden (kalben) imam olmaya niyet etmelidir. Aksi takdirde, cemaatin namazı sahih olmaz.
وإن اقتدى رجل برجل يصلي وحده، فجعله إماماً، جاز إذا نوى الإمام الإمامة، لأنه إنما يكون إماماً بالنية
“Eğer bir adam, tek başına namaz kılan birine uyup onu imam yaparsa, imam, imamlığa niyet etmişse bu caiz olur. Çünkü bir kişi, ancak niyet ile imam olur.” (İmam Merginani, el-Hidâye, C. 1, Sf: 83)
ولو صلى رجل وحده ثم أراد أن يؤم غيره جاز إن نوى الإمامة في الحال، وإلا فلا تصح اقتداء المقتدي به
“Bir kişi yalnız başına namaz kılarken sonradan başkalarına imamlık yapmak isterse, o anda imamlığa niyet ederse bu caiz olur. Aksi takdirde, Ona uyan kimsenin iktidası (tabi olması) sahih olmaz.” (Fetâvâ’yi - Hindiyye, C. 1, Sf: 89)
إذا اقتدى رجل بمن يصلي وحده، فجعل نفسه إماماً، فإن نوى الإمامة صح، وإن لم ينو لم يصح الاقتداء به
“Bir adam, yalnız başına namaz kılan birine tabi olursa ve O da kendisini imam yaparsa, eğer imamlığa niyet etmişse bu sahih olur. Eğer niyet etmemişse, Ona uyan kişinin namazı geçerli olmaz.” (Ebû Bekr Alâuddîn Muhammed b. Ahmed b. Ebî Ahmed es-Semerkandî , Tuhfetu’l-Fukahâ, C. 1, Sf: 153)
Şâfiî Mezhebine göre; İmamın niyet etmesi mustehabdır.
Hatta kişi imamın niyeti olmaksızın bile Ona uyabilir. (Nevevî, el-Mecmû‘, C. 4, Sf: 193)
Şâfiî mezhebine göre imamın imamlığa niyet etmesi şarttır. Ancak bu şart yalnız başına kılarken sonradan cemaat olan durum için şart değildir. Yani imam başta yalnız kılıyordu, sonra biri gelip Ona uyduysa:
İmamın özel olarak "cemaat oldum" diye niyet etmesi gerekmez. Genel niyetle namazı geçerlidir.
ولو صلى منفرداً، فاقتدى به إنسان في أثناء الصلاة، صح الاقتداء، ولا يضر المأموم أن الإمام لم ينو الإمامة
“Bir kişi yalnız başına namaz kılarken, bir başkası Ona namaz esnasında uyarsa, bu iktida (uyma) geçerlidir. İmamın imamlığa niyet etmemesi, muktedinin namazına zarar vermez.” (Nevevî, el-Mecmû‘, C. 4, Sf: 206)
لا يشترط لصحة الاقتداء أن ينوي الإمام الإمامة، بل يكفي نية المأموم
“İktidanın (cemaatle kılmanın) sahih olması için imamın imamlığa niyet etmesi şart değildir. Muktedinin (uyan kişinin) niyeti yeterlidir.” (Şemsuddîn Muhammed b. Ahmed el-Hatîb eş-Şirbînî el-Kāhirî, Muğni’l-Muhtâc, C. 1, Sf: 443)
الذي عليه الأصحاب صحة الاقتداء بالإمام وإن لم ينو الإمامة، إذا كان ذلك في أثناء الصلاة
“Şâfiî âlimlerinin sahih kabul ettiği görüşe göre, imam imamlığa niyet etmese de, namazın ortasında kendisine uyan kimsenin iktidası (cemaatle kılması) geçerlidir.” (Ebû Abdillâh Şemsuddîn Muhammed b. Ahmed b. Ahmed b. Hamza er-Remlî el-Menûfî el-Ensârî el-Mısrî, Nihâyetu’l-Muhtâc ilâ Şerhi’l-Minhâc, C. 2, Sf: 300)
Hanbelî Mezhebine göre; Râcih görüşe göre imamın niyet etmesi gerekir.
Özellikle uyan kişi kadınsa veya özel bir cemaatse, mutlaka niyet gerekir. (Ebu’l-Hasen Alâuddîn Alî b. Suleymân b. Ahmed el-Merdâvî, el-İnṣâf fî Mârifeti’r-râciḥ Mine’l-ḫilâf ʿalâ Meẕhebi’l-İmâmi’l-Mubeccel Aḥmed b. Ḥanbel, C. 2, Sf: 308)
إذا صلى رجل وحده، فأراد رجل أن يقتدي به، فله ذلك، بشرط أن ينوي الإمام الإمامة
“Bir kişi yalnız başına namaz kılarken, bir başkası ona tabi olmak isterse, bu caizdir. Ancak imam, imamlığa niyet etmelidir.” (Ebû Muhammed Muvaffakuddîn Abdullāh b. Ahmed b. Muhammed b. Kudâme el-Cemmâîlî el-Makdisî, el-Muğnî, C. 2, Sf: 280)
يشترط لصحة الاقتداء أن ينوي الإمام الإمامة، على الصحيح من المذهب
“Cemaatle kılmanın sahih olması için, imamın imamlığa niyet etmesi gerekir. Bu, mezhebteki sahih görüştür.” ((Ebu’l-Hasen Alâuddîn Alî b. Suleymân b. Ahmed el-Merdâvî, el-İnṣâf fî Mârifeti’r-râciḥ Mine’l-ḫilâf ʿalâ Meẕhebi’l-İmâmi’l-Mubeccel Aḥmed b. Ḥanbel, C. 2, Sf: 320)
إن لم ينو الإمامة لم يصح الاقتداء به، وهو المذهب
“Eğer imam imamlığa niyet etmemişse, ona uyan kişinin iktidası sahih olmaz. Bu, Hanbelî mezhebinin görüşüdür.” (Şeyh Mansûr b. Yûnus b. Salâhaddin El-Hanbeli El-Behûti , Keşşâfu’l-Kınâ’ an Metnil-İkna , C. 2, Sf: 41)
Malikî mezhebine göre; bir kişi yalnız başına farz namaz kılarken başka bir kişi gelip Ona uysa, bu durumda imam olan kişinin (yani ilk kılan kişinin) imamlığa niyet etmesi gerekir. Eğer niyet etmezse, Ona uyan kişinin namazı geçersiz olur.
قلتُ لابن القاسم: أفيُؤتمُّ بالرجل يُصلِّي لنفسه؟
قال: لا إلا أن يكون نوى أن يؤمّ
"İbn el-Kâsım’a sordum: 'Yalnız başına namaz kılan bir kimseye uyulur mu?'
Dedi ki: 'Hayır, ancak O kişi imam olmaya niyet etmişse (uyulabilir).' (Sahnûn - Ebû Saîd Abdusselâm b. Saîd b. Habîb et-Tenûhî, el-Mudevvene'tul Kubra, C. 1, Sf: 216)
إذا اقتدى أحدٌ بمن يصلي وحده، فلا تصحّ المتابعة إلا أن ينوي الإمام الإمامة حينئذ
“Bir kişi yalnız başına namaz kılan birine tabi olursa, imam o anda imamlığa niyet etmedikçe bu iktida sahih olmaz.” (Yahya el-Vanşerisî, el-Mi'yar el-Mûrib ve'l-Camiu'l-Mağrib an Fetevayı Ulemau Ifrikiyye ve'l-Endelüs ve'l-Mağrib, C. 2, Sf:203)
يشترط في صحة الاقتداء أن ينوي الإمام الإمامة إذا لم يكن نواها أولاً، وإلا فلا تصح متابعة المأموم له
“İmam ilk başta imamlığa niyet etmemişse, ona sonradan tabi olunması durumunda namazın sahih olması için imamın o anda imamlığa niyet etmesi şarttır. Aksi hâlde, muktedinin (uyanın) namazı geçersiz olur.” (eş-Şerhu’l-Kebîr, 1/306)