Abdullah Yiğitoğlu-ah Bosna Ah

  • Konuyu Başlatan Konuyu Başlatan halef
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
tarih:1995
yer: Avrupa'nın göbeği


Çağdaş Avrupa'nın (!)
Teknolojinin son harikası arabalarından biriyle
21. yüzyıla doğru
Müthiş bir yolculuk yapıyoruz...

Burası Avrupa!...
 
Sen, küçüğüm
Seni görünce utanıyorum insan olmaktan
Sana bakacak yüzüm kalmadı.

Elinde oyuncakların yok,
Annenin bulabildiği bir kuru ekmek var.
Yüzünde tatlı gülücükler yok,
Kahredici hüzün var.

Sana, çocukluğunu yaşamanı yasakladılar
Bir küçük tebessümü dahi çok gördüler.

Bütün umutlarını çaldılar senin...
 
Ben,
Aç ve susuz
Yarı baygın yatarken anamın kucağında
Yaşamazken çocukluğumu
Sıcak evimi, oyuncaklarımı özlerken
Siz,
Sİzler ne yaptınız?...

Ama olsun,
Sizin çocuklarınız
Üşümüyor hiç olmazsa..
 
Kim bilir belki de son yolculuğun bu...
Aklının bile ermediği bir katliamın
Sanai
Gençliğini dahi yaşatmadığı
Son yolculuğun...
 
Sırp mermilerinden kurtulduk...
Yaşıyoruz!...
Yaşasın (!) ekmek kuyruğu
Ve yaşasın (!)
Bizi bu hale düşürenler...
 
Sonunda
Öz yurdumuzdan da sürüldük...
Çocuklarınız, torunlarımız kaybettiğimiz yetmiyormuş gibi
Vatanımızı da çok gördüler bize
Bir biz kaldık
Bir de
Peşimizi hiç bırakmayan
Ölüm...
 
Bir zulüm yaşandı Bosna'da
Sırplar astılar, kestiler
Öldürüldü Bosna'lılar birer birer
Başta Avrupa olmak üzere
Seyretti bütün dünya
Bir zulüm yaşşandı Bosna'da
Bosna'da
Bir mezar taşları kaldı
Bir de laş kargaları...
 
Bir
Ürkek
Bakış kaldı
Bosna'lı çocukların gözlerinde
-dalıp giden
delip giden-
Bosna'lı çocuklar
Mutluluk şarkılarını duyamadılar hiç...
Dinledikleri
Hep kurşun sesiydi
-delip geçen
ölüm saçan-
Bosna'nın
Kışları soğuk
Baharları soğuk
Yazları yine soğuktu
Vahşi sırpların bakışları gibi
-kin kusan
nefret kusan-
 
Birini bekler gibi baktığıma bakmayın.
Artık,
Bekleyecek kimsem de kalmadı.
Bir insanın,
Bekleyeceği birilerinin olmaması
Ne zordur, bir bilseniz...
Bir bilseniz,
Ağlamayı bile özledim.
 
Boşnak bir babanın annenin gözyaşları
Kimseleri etkilemiyor artık
Dünyanın nasırlaşmış yüreğinde
O gözyaşlarına yer yok...
Küçücük birr çocuğun
Korku dolu bakışları bile eritemiyor
O nasırlaşmış yürekleri...
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri
Üst