İlmi Konu Allah'ın İsimleri Nasıl Zikredilir? (sayılır)

ABDULHAK Çevrimdışı

ABDULHAK

الإذلال هو بعيد عنا
Admin
ALLAH'IN İSİMLERİ NASIL SAYILIR
budur.png​
Bu isimleri Allah (c.c) kitabında ve Rasulullah (s.a.v.) sahih hadislerinde bize bildirmişlerdir. Bunlar hem isim hem de sıfat konumundadır ve hepsi de övgü taşımaktadırlar.
Bu isimler en yüce, en şerefli zata delalet ettikleri için Esmâ u'l Husna adını almışlardır.
Allah'ın isimlerini Kur'an ve sünnette bildirildiği ve kastedildiği şekilde bilmek gerekir. Mesela "Rahim" ismine, hem Allah'ın bir ismi olarak hem de delalet ettiği mana itibarıyla inanıyoruz. Allah dilediğine rahmet eder, dilediğine de etmez. Allah'ın isimlerinin gerçek sayısını ancak Allah bilmekle birlikte Buhari ve Muslim'de 99 tane olduğuna dair bir rivayet vardır.


، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه
أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ : إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا، مِائَةً إِلَّا وَاحِدًا، مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ
​
Ebu Hurayra (r.anh)'dan rivâyetle Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyuruyor:
Şubhesiz Allah'ın 99 ismi vardır. Yüzden bir eksiktir. Kim, bu isimlerin hakkını yerine getirir (ihsa eder) ve ve gereğine göre amel ederse, cennete girer."
(Sahîh-i Buhârî, Kitâbu'd-Daavât, Bâb: Lillâhi Mi'etü İsmin İllâ Vâhidâ, Hadis no: 6410; Ayrıca no: 2736. Sahîh-i Muslim, Kitâbu'z-Zikr ve'd-Duâ, Bâb: Fî Esmâillâhi Teâlâ ve Fadli Men Ahsâhâ, Hadis no: 2677; Nesei, Tirmizi, İbni Mace)

Hadiste geçen 'ihsa' kelimesi hakkında alimler:
"Bu isimleri bilmesi, ezberlemesi, anlaması, iman etmesi ve Onun gerektirdiği şekilde amel etmesi anlamındadır" demişlerdir.

Anlaşıldığı üzere "Bu isimleri kim ihsa ederse" sözünden kastın sadece kuru kuruya (tane tane) lafzen saymak değil , aksine bu isimleri ezberleyip sayarken aynı zamanda bu isimlerin içeriğine iman etmesi , anlamını bilerek tefekkur etmesi ve her bir ismin mana ve kapsamını hayatında tatbik ederek pratiğe dökerek sayması demektir.
Aksi taktirde hadiste isimleri ihsa ederse kelimesi değil sadece lafız olarak sayma anlamına gelen (adet adet) tâ'did kelimesi gelir ve ardı ardına sadece sayarak cennet kazanılma kampanyası başlatılırdı.

Âlimler bu hadisten Allah'ın 99 ismi olduğunun çıkarılamayacağını belirtmişlerdir. Allah (c.c)'ın bundan başka isimleri oluğuna, fakat bunları bize bildirmediğine dair deliller vardır.

Abdullah b. Mes'ud'dan (r.anh) rivâyet olunduğuna göre;

Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu:
اَللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ، ابْنُ عَبْدِكَ، ابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتيِ بِيَدِكَ، مَاضٍ فيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ، سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فيِ كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فيِ عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبيِ، وَنُورَ صَدْرِي، وَجَلاَءَ حُزْنيِ، وَذَهَابَ هَمِّي إِلَّا أَذْهَبَ اللهُ هَمَّهُ وَحُزْنَهُ، وَأَبْدَلَهُ مَكَانَهُ فَرَجًا. قَالَ: فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللهِ! أَلَاَ نَتَعَلَّمُهَا؟ فَقَالَ: بَلَى، يَنْبَغِي لِـمَنْ سَمِعَهَا أَنْ يَتَعَلَّمَهَا​
"(Bir müslümana bir üzüntü isabet ettiğinde) "Allah'ım! Ben senin kulunum. Anam babam da Senin kulundur. Benim idarem Sana aittir. Benim hakkımda Senin verdiğin hüküm geçerlidir. Benim başıma gelen kaza ve kader de sendendir ve Ben Onun adaletli olduğuna inanıyorum. Bildirdiğin ve bildirmediğin isimlerin hakkı için Kur'an'ı benim kalbimin ilkbaharı, üzüntümün ilacı, keder ve endişelerimin gidericisi yap" diye dua ederse Allah (c.c) bu kulun bütün sıkıntılarını giderir ve onun yerine sevinç getirir."
"Sahabeler bu sözü işittiklerinde:" Ya Rasulullah! Bu kelimeleri öğrenelim mi?" dediler.
Rasulullah (s.a.v.): "Bu kelimeleri duyan kişinin muhakkak bunları ezberleyip öğrenmesi lazımdır" dedi.

(Ahmed, el Musned, C: 1, Sf: 391; El Elbâni sahihinde)


Allah'ın İsim ve Sıfatları Hakkındaki Deliller:
Kur'an ve sünnette bu konuyla ilgili deliller çoktur. Hatta diyebiliriz ki Kur'an'ın her suresinde, her sahifesinde Allah'ın isim ve sıfatları zikredilmektedir.
İbadet, teşri (kanun koyma), emir, yasak, korkutma, söz verme, kıssa vb. her yerde zikredilmektedir. Bu konuda kapsamlı bir sure ve bir ayet vardır. Bunları zikretmekle yetineceğiz. Bu sure meşhur İhlas suresidir. Rasulullah'ın dediği gibi bu sure Kur'an'ın üçte biridir. Bu surenin fazileti hakkında bir çok sahih hadisler vardır.
Allah (c.c) şöyle buyuruyor:
"(Ey Muhammed!) De ki: "O Allah bir tektir. Allah Samed'dir (her şeyden mustağni ve her şey O'na muhtaçtır.) O doğurmamıştır ve doğmamıştır. Hiçbir şey O'na denk değildir." (ihlas suresi)

Bu sure Allah (c.c)'ın bütün noksan sıfatlardan uzak olup kemal sıfatlara sahib olduğunu isbatlıyor. Allah birdir, Samed'dir, doğmamış, doğurmamıştır. O'nun eşi ve benzeri de yoktur. Allah Tek'tir. O'nun benzeri ve dengi yoktur, demektir. Allah Samed'dir. İnsanın hayatı boyunca başına gelebilecek her türlü olayda yardım istenilebilecek, sıkıntı ve ihtiyaçları giderebilecek tek merci demektir.
İkincisi ise Ayet'el Kursi'dir. Allah (c.c) şöyle buyuruyor:

"Allah; O'ndan başka ibadete layık ilah olmayan, kendisini uyuklama ve uyku tutmayan, diri, her an yarattıklarını gözetip durandır. Göklerde ve yerde olanlar ancak O'nundur. O'nun izni olmadan katında kim şefaat edebilir? Onların işlediklerini ve işleyeceklerini bilir. Dilediğinden başka ilminden hiçbir şeyi kavrayamazlar. Kursûsu gökleri ve yeri kaplamıştır. Onların gözetilmesi O'na ağır gelmez. O yücedir, büyüktür." (Bakara 255)

"Allah; O'ndan başka ibadete layık ilah olmayan."
Ayeti kerimenin bu kısmı Tevhidin temeli ve insanın varoluşun gayesi olan, ibadetin yalnız Allah'a yapılması demek olan Uluhiyyetin tevhidini açıklıyor. İnsanın yalnız Allah'a ibadet etmesi, yalnız O'na itaat etmesi, yalnız O'nun hükmüne boyun eğmesi ve O'nun hükmüyle muhakeme olması, kanunlarını, hayat prensiplerini, ahlakını, düşüncelerini ve hayatını düzenleyen tüm kuralların Allah'ın şeriatından olması gerekir. Bunu yapmadığı muddetçe Allah'a ibadet etmiş sayılmaz.

"O, Hayy'dir, Kayyum'dur."
Ayeti kerimenin bu bölümünde Allah (c.c)'ın iki büyük ismi öğretiliyor.

Birincisi; Hayy. Yani; başlangıcı ve bitişi olmayan devamlı ve sonsuz hayat sahibi demektir. Allah'ın hayatı, yarattığı şeylerin hayatı gibi değildir. Mahlukatın hayatı, başkası tarafından verilmiş bir hayattır. Allah'ın hayatı ise hiç kimse tarafından O'na verilmemiş zatında kaim olan ezeli ve ebedi bir hayattır.

İkincisi ise Kayyum. Yani mahlukatın bütün işlerini ve alemlerde meydana gelen bütün olayları ahenkli bir biçimde düzenleyen, yarattıklarının rızkını ve koruyup gözetilmesini dilediği gibi yapan demektir. Bu iki isim Allah'ın en büyük isimlerindendir. Çünkü diğer bütün isimler bu iki isimle ilgilidir.

"Hayy" (Yani; Allah (c.c)'ın ezeli ve ebedi hayat sahibi olması) sıfatı O'nun kemal sıfatlara sahip olmasını ve bütün noksan sıfatlardan uzak olmasını gerektirir.

"Kayyum" sıfatı ise Allah'ın hiç kimseye muhtaç olmaması ve en mükemmel kudret sahibi olması anlamlarını da kapsar. O hiçbir zaman hiçbir şekilde başkasına muhtaç değildir. O'ndan başka bütün varlıklar ise O'na muhtaçtır.

"Kendisini uyuklama ve uyku tutmayan."
Yani; O noksan sıfatlardan münezzehtir. Yarattıklarından asla gafil değildir. Onları asla unutmaz. Herkesin ne kazandığını her an görüp gözetir, her şeyi görür, hiçbir şey O'ndan gizli kalmaz. Allah (c.c)'ın uyuklamamak ve uyumak sıfatları O'nun Hayy ve Kayyum sıfatlarınının gereğidir. Zira uyuklamak ve uyumak Hayy ve Kayyum sıfatlarına ters düşer.

"Göklerde ve yerde olanlar ancak O'nundur."
Yani herkesin O'nun kulu olduğunu, her şeyin O'nun mülkünde ve hükümranlığı altında olduğunu bildirmektedir.

"O'nun izni olmadan katında kim şefaat edebilir?"
İşte ayeti kerimenin bu bölümü yaratıcının yetkisini bildiriyor ve kulun yetkisinin sınırlarını çiziyor. Yaratılmış her şey Allah'ın kuludur ve hiçbir kul kulluğunun sınırını aşamaz. O'nun izni olmadan kimse kimseye şefaat edemez. Şefaat etme ve şefaat için izin verme hakkı sadece Allah'a aittir.

"Onların işlediklerini ve işleyeceklerini bilir. Dilediğinden başka ilminden hiçbir şey kavrayamazlar."
Yani Allah'ın ilminin bütün kainatı geçmişiyle, hali hazırdaki durumuyla ve geleceğiyle kuşattığını bildiriyor. Aynı zamanda mahlukatın aczini bildirerek ancak Allah'ın izin verdiği kadar ilim sahibi olabileceklerini haber veriyor.

"O'nun kursüsü gökleri ve yeri kaplamıştır. Onların gözetilmesi O'na ağır gelmez."
Ayeti kerimenin bu bölümü Allah'ın kudretinin kemalini ve yüceliğini bildiriyor. Sonra Allah (c.c) bu ayeti kerimeyi iki değerli ismini zikrederek tamamlıyor.

"O, Aliy'dir, Azim'dir."
"Aliyy" yücelik ve yükseklik sahibi demektir. O'nun ulvi ve yüce makamına mahlukatından hiç kimse ulaşamaz. "Azim" Azamet ve büyüklük sahibi demektir. Mahlukatından hiçbiri O'nun azamet ve büyüklüğüne erişemez. Rasulullah (s.a.v.) bu ayetin Kur'an'ın en yüce ayeti olduğunu haber vermiştir. Bu ayet Tevhidin üç bölümünü de kapsar. Her müslümanın bu ayeti ezberlemesi, düşünmesi ve ona uygun amel etmesi gerekir.
Bu ayetin fazileti hakkında hadisler:
"Yatağına yatmak için girdiğinde Ayet'el Kursû'yu oku. Sabaha kadar Allah Seni korur. Şeytan, sabaha kadar Sana yaklaşamaz." (Buhari)

Ubey b. Ka'b Rasulullah (s.a.v.)'in şöyle dediğini rivayet ediyor: Rasulullah (s.a.v.) bana:
"Ey Eba'l Munzir! Kur'an'da ezberlediğin en yüce ayetin ne olduğunu biliyor musun?" dedi.
Ben: "Allah ve Rasulü daha iyi bilir" dedim.
Aynı soruyu bir daha sordu.
Ben:"Ayet'el Kursi'dir" dedim.
Rasulullah (s.a.v.) göğsüme vurdu ve: "Allah seni bu ilme hidayet ettiği için seni tebrik ediyorum" dedi.
(Muslim)
حدثنا إبراهيم بن يعقوب الجوزجاني حدثني صفوان بن صالح حدثنا الوليد بن مسلم حدثنا شعيب بن أبي حمزة عن أبي الزناد عن الأعرج
: عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ : إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا، مِائَةً إِلَّا وَاحِدًا، مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ، هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ: اللَّهُ، الرَّحْمَنُ، الرَّحِيمُ، الْمَلِكُ، الْقُدُّوسُ، السَّلَامُ، الْمُؤْمِنُ،öالْمُهَيْمِنُ، الْعَزِيزُ، الْجَبَّارُ، الْمُتَكَبِّرُ، الْخَالِقُ، الْبَارِئُ، الْمُصَوِّرُ، الْغَفَّارُ، الْقَهَّارُ، الْوَهَّابُ، الرَّزَّاقُ، الْفَتَّاحُ، الْعَلِيمُ، الْقَابِضُ، الْبَاسِطُ، الْخَافِضُ، الرَّافِعُ، الْمُعِزُّ، الْمُذِلُّ، السَّمِيعُ، الْبَصِيرُ، الْحَكَمُ، الْعَدْلُ، اللَّطِيفُ، الْخَبِيرُ، الْحَلِيمُ، الْعَظِيمُ، الْغَفُورُ، الشَّكُورُ، الْعَلِيُّ، الْكَبِيرُ، الْحَفِيظُ، الْمُقِيتُ، الْحَسِيبُ، الْجَلِيلُ، الْكَرِيمُ، الرَّقِيبُ، الْمُجِيبُ، الْوَاسِعُ، الْحَكِيمُ، الْوَدُودُ، الْمَجِيدُ، الْبَاعِثُ، الشَّهِيدُ، الْحَقُّ، الْوَكِيلُ، الْقَوِيُّ، الْمَتِينُ، الْوَلِيُّ، الْحَمِيدُ، الْمُحْصِي، الْمُبْدِئُ، الْمُعِيدُ، الْمُحْيِي، الْمُمِيتُ، الْحَيُّ، الْقَيُّومُ، الْوَاجِدُ، الْمَاجِدُ، الْوَاحِدُ، الصَّمَدُ، الْقَادِرُ، الْمُقْتَدِرُ، الْمُقَدِّمُ، الْمُؤَخِّرُ، الْأَوَّلُ، الْآخِرُ، الظَّاهِرُ، الْبَاطِنُ، الْوَالِي، الْمُتَعَالِي، الْبَرُّ، التَّوَّابُ، الْمُنْتَقِمُ، الْعَفُوُّ، الرَّؤُوفُ، مَالِكُ الْمُلْكِ، ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ، الْمُقْسِطُ، الْجَامِعُ، الْغَنِيُّ، الْمُغْنِي، الْمَانِعُ، الضَّارُّ، النَّافِعُ، النُّورُ، الْهَادِي، الْبَدِيعُ، الْبَاقِي، الْوَارِثُ، الرَّشِيدُ، الصَّبُورُ

​
İbrahim b. Yakub el-Cûzcânî bize rivayet etti. Bana Safvân b. Sâlih rivayet etti. Bize Velîd b. Muslim rivayet etti. Bize Şuayb b. Ebî Hamza, Ebû'z-Zinâd'dan, O el-A'rec'den, O da
Ebû Hurayra (radıyallahu anh)'dan rivayet edildiğine göre;

Rasûlullah ﷺ şöyle buyurdu: "Şubhesiz Allah'ın 99 ismi vardır; yüzden bir eksiktir. Kim Onları ihsâ ederse cennete girer.
O, kendisinden başka ibadete layık ilah olmayan Allah'tır. O'nun isimleri şunlardır
:
Allah, er-Rahmân, er-Rahîm, el-Melik, el-Kuddûs, es-Selâm, el-Mû'min, el-Muheymin, el-Azîz, el-Cebbâr, el-Mutekebbir, el-Hâlık, el-Bârî, el-Musavvir, el-Gaffâr, el-Kahhâr, el-Vehhâb, er-Razzâk, el-Fettâh, el-Alîm, el-Kâbıd, el-Bâsıt, el-Hâfıd, er-Râfi', el-Muizz, el-Muzill, es-Semî', el-Basîr, el-Hakem, el-Adl, el-Latîf, el-Habîr, el-Halîm, el-Azîm, el-Gafûr, eş-Şekûr, el-Aliyy, el-Kebîr, el-Hafîz, el-Mukît, el-Hasîb, el-Celîl, el-Kerîm, er-Rakîb, el-Mucîb, el-Vâsi', el-Hakîm, el-Vedûd, el-Mecîd, el-Bâis, eş-Şehîd, el-Hakk, el-Vekîl, el-Kaviyy, el-Metîn, el-Veliyy, el-Hamîd, el-Muhsî, el-Mubdi', el-Muîd, el-Muhyî, el-Mumît, el-Hayy, el-Kayyûm, el-Vâcid, el-Mâcid, el-Vâhid, es-Samed, el-Kâdir, el-Muktedir, el-Mukaddim, el-Muahhir, el-Evvel, el-Âhir, ez-Zâhir, el-Bâtın, el-Vâlî, el-Müteâlî, el-Berr, et-Tevvâb, el-Müntakim, el-Afüvv, er-Raûf, Mâliku'l-Mulk, Zu'l-Celâli ve'l-İkrâm, el-Muksıt, el-Câmi', el-Ganiyy, el-Muğnî, el-Mâni', ed-Dârr, en-Nâfi', en-Nûr, el-Hâdî, el-Bedî', el-Bâkî, el-Vâris, er-Raşîd ve es-Sabûr."
(Sunenu't-Tirmizî, Kitâbu'd-Daavât, Bâb: Mâ Câe fî Fadli Esmâillâh, Hadis no: 3507)

O, kendisinden başka hiçbir ilâh bulunmayan Allah'tır.
er-Rahmân: Çok merhamet eden.
er-Rahîm: Çok esirgeyen.
el-Melik: Hükümdar.
el-Kuddûs: Pek mukaddes.
es-Selâm: Selâmet veren.
el-Mû'min: Güven veren.
el-Muheymin: Gözetip koruyan.
el-Azîz: Mutlak güçlü.
el-Cebbâr: İradesini gerçekleştiren.
el-Mutekebbir: Büyüklük sahibi.
el-Hâlık: Yaratan.
el-Bâri': Yoktan var eden.
el-Musavvir: Şekil veren.
el-Gaffâr: Çok bağışlayan.
el-Kahhâr: Her şeye galip gelen.
el-Vehhâb: Karşılıksız çok veren.
er-Razzâk: Rızık veren.
el-Fettâh: Açan, hükmeden.
el-Alîm: Her şeyi bilen.
el-Kâbıd: Daraltan.
el-Bâsıt: Genişleten.
el-Hâfıd: Alçaltan.
er-Râfi': Yükselten.
el-Muizz: İzzet veren.
el-Muzill: Zelil eden.
es-Semî': Her şeyi işiten.
el-Basîr: Her şeyi gören.
el-Hakem: Hükmeden.
el-Adl: Mutlak adalet sahibi.
el-Latîf: En ince lütuf sahibi.
el-Habîr: Her şeyden haberdar.
el-Halîm: Çok yumuşak davranan.
el-Azîm: Pek büyük.
el-Gafûr: Çok bağışlayan.
eş-Şekûr: Az amele çok karşılık veren.
el-Aliyy: Pek yüce.
el-Kebîr: Pek büyük.
el-Hafîz: Koruyan.
el-Mukît: Her şeye gücü yeten ve rızık veren.
el-Hasîb: Hesap gören.
el-Celîl: Celâl sahibi.
el-Kerîm: Çok cömert.
er-Rakîb: Gözetleyen.
el-Mucîb: Dualara cevap veren.
el-Vâsi': Kuşatıcı, geniş.
el-Hakîm: Hikmet sahibi.
el-Vedûd: Seven.
el-Mecîd: Şanı yüce.
el-Bâis: Dirilten.
eş-Şehîd: Her şeye şahit olan.
el-Hakk: Gerçek.
el-Vekîl: Vekil, kendisine dayanılan.
el-Kaviyy: Çok güçlü.
el-Metîn: Pek sağlam.
el-Veliyy: Dost ve yardımcı.
el-Hamîd: Hamde layık olan.
el-Muhsî: Her şeyi sayan.
el-Mubdî: İlk defa yaratan.
el-Muîd: Yeniden döndüren.
el-Muhyî: Dirilten.
el-Mumît: Öldüren.
el-Hayy: Diri.
el-Kayyûm: Kendi kendine kaim olan, her şeyi ayakta tutan.
el-Vâcid: Bulan.
el-Mâcid: Şanı yüce.
el-Vâhid: Tek.
es-Samed: Herkesin kendisine muhtaç olduğu.
el-Kâdir: Gücü yeten.
el-Muktedir: Mutlak kudret sahibi.
el-Mukaddim: Öne geçiren.
el-Muahhir: Geri bırakan.
el-Evvel: İlk.
el-Âhir: Son.
ez-Zâhir: Zâhir olan.
el-Bâtın: Bâtın olan.
el-Vâlî: İdare eden.
el-Muteâlî: Pek yüce.
el-Berr: Çok iyilik eden.
et-Tevvâb: Tövbeleri kabul eden.
el-Muntekim: İntikam alan.
el-Afuvv: Afveden.
er-Raûf: Çok şefkatli.
Mâliku'l-Mulk: Mülkün sahibi.
Zu'l-Celâli ve'l-İkrâm: Celâl ve ikram sahibi.
el-Muksıt: Adaletle davranan.
el-Câmi': Toplayan.
el-Ganiyy: Hiçbir şeye muhtaç olmayan.
el-Muğnî: Zengin eden.
el-Mâni': Engel olan.
ed-Dârr: Zarar veren.
en-Nâfi': Fayda veren.
en-Nûr: Nur.
el-Hâdî: Hidayet eden.
el-Bedî': Eşi benzeri olmadan yaratan.
el-Bâkî: Bâkî olan.
el-Vâris: Vâris olan.
er-Raşîd: Doğru yola ileten.
es-Sabûr: Çok sabırlı.


(Sunenu't-Tirmizî, Kitâbu'd-Daavât, Bâb: Mâ Câe fî Fadli Esmâillâh, Hadis no: 3507)


İbn Teymiyye رحمه الله şöyle demiştir:
"التعيين المذكور في حديث الترمذي ليس من كلام النبي صلى الله عليه وسلم عند أهل المعرفة بالحديث"​
"Tirmizî'deki hadiste geçen isimlerin tek tek sayılması, hadis ilmini bilen âlimlere göre Nebî ﷺ'in sözü değildir." (İbn Teymiyye, Mecmû'u'l-Fetâvâ, C. 6, Sf: 379)

İbn Hacer el-Askalânî
رحمه الله şöyle der:
اتفق الحفاظ على أن سرد الأسماء في رواية الترمذي مدرج"
"Hadis hâfızları, Tirmizî rivayetindeki isimlerin sıralanmasının müdrec (râvinin ilavesi) olduğu konusunda ittifak etmişlerdir." (İbn Hacer el-Askalânî , Fethu'l-Bârî, C. 11, Sf: 226)

Allah c.c. bu isimlerine Yahudi Kabala işi olan Ebced ve cifir hesapları yaparak belli rakamlar icat ederek bu rakamlar adedince lafız olarak söylemek Türkiye'ye mahsus Bid'at'lerdendir.
Bu tür bida'atleri Ne Rasulullah (s.a.v.) söyledi ne ashabı bilirdi. Hiç birisi bu tür safsataları ne yapmışlar ne buyurmuşlardır.
Tuvalette nasıl def-i haced yapacağımızı dahi bize buyuran Rasulullah böyle önemli(!) olan sünneti bize bildirmemiş olması , gizlemesi düşünülemez. Bu din tamamlanmış ve Allah c.c. Ondan radı olmuştur .
Bazı akide yetimlerinin kolaycılığa kaçarak iki dudağı çalıştırarak bütün işlerini halletmeye çalışmaları , her gün cennete girip girip çıkmaları kendi heva ve heveslerinden kaynaklanmaktadır. Zira müslümanın 2 kaynağı olan Kuran-ı Kerim ve Hadis-i şeriflerde bahsi geçen sihirli formuller bulunmamaktadır .
Akıl sahibi müslüman , bu tarz tılsımlı iksirleri kendisine tavsiye eden kimseye kaynağını sorup araştırırsa hakikatleri görmesi kaçınılmaz olacaktır .

Bu tarz sayılarla (Ebced - Cifir) ilgili hüküm :



images
images
images
 
M Çevrimdışı

Mutedeyyin

Misafir
hadiste gelen 99 sayısı doğru ama sayılan 99 ismin bazılarının kuranda veya sünnette geçtiği bazılarının geçmediği ve kuranda geçen bazı isimlerinse bu sayılan listelerde olmaması hasabiyle bazı alimler bu listenin hadise sonradan eklendiği görüşü belirtmişlerdir örneğin El Rab ismi listede yok ama kuranda Allah cc Allah has isminden sonra 2 . sırayı almaktadır
 
Üst