Çevrimiçi
Nuh (a.s.)'ın Oğluna Vâsiyeti
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ: قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ: أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ
إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ نُوحًا لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ لِابْنِهِ: إِنِّي قَاصٌّ عَلَيْكَ الْوَصِيَّةَ؛ آمُرُكَ بِاثْنَتَيْنِ وَأَنْهَاكَ عَنِ اثْنَتَيْنِ. آمُرُكَ بِـ (لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ)، فَإِنَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ لَوْ وُضِعَتْ فِي كِفَّةٍ، وَوُضِعَتْ (لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ) فِي كِفَّةٍ، رَجَحَتْ بِهِنَّ (لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ). وَلَوْ أَنَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ كُنَّ حَلْقَةً مُبْهَمَةً، قَصَمَتْهُنَّ (لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ)
وَآمُرُكَ بِـ (سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ)، فَإِنَّهَا صَلَاةُ كُلِّ شَيْءٍ، وَبِهَا يُرْزَقُ الْخَلْقُ
وَأَنْهَاكَ عَنِ الشِّرْكِ وَالْكِبْرِ
Abdullah b. Amr (radıyallahu anh) şöyle dedi: إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ نُوحًا لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ لِابْنِهِ: إِنِّي قَاصٌّ عَلَيْكَ الْوَصِيَّةَ؛ آمُرُكَ بِاثْنَتَيْنِ وَأَنْهَاكَ عَنِ اثْنَتَيْنِ. آمُرُكَ بِـ (لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ)، فَإِنَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ لَوْ وُضِعَتْ فِي كِفَّةٍ، وَوُضِعَتْ (لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ) فِي كِفَّةٍ، رَجَحَتْ بِهِنَّ (لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ). وَلَوْ أَنَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ كُنَّ حَلْقَةً مُبْهَمَةً، قَصَمَتْهُنَّ (لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ)
وَآمُرُكَ بِـ (سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ)، فَإِنَّهَا صَلَاةُ كُلِّ شَيْءٍ، وَبِهَا يُرْزَقُ الْخَلْقُ
وَأَنْهَاكَ عَنِ الشِّرْكِ وَالْكِبْرِ
Allah’ın peygamberi Nuh (aleyhisselâm) vefatı yaklaştığında oğluna şöyle dedi: “Ben sana bir vasiyet edeceğim. Sana iki şeyi emrediyor ve 2 şeyi yasaklıyorum.
Sana ‘Lâ ilâhe illallah’ sözünü emrediyorum. Çünkü yedi kat gök ve 7 kat yer bir kefeye konulsa, ‘Lâ ilâhe illallah’ da başka bir kefeye konulsa, ‘Lâ ilâhe illallah’ onlardan daha ağır gelir. Eğer 7 kat gök ve 7 kat yer kapalı bir halka olsaydı, ‘Lâ ilâhe illallah’ onları kırıp parçalar.
Sana ‘Subhânallahi ve bihamdihî’ sözünü emrediyorum. Çünkü bu söz her şeyin duasıdır ve mahlûkat bununla rızıklandırılır.
Sana şirki ve kibri yasaklıyorum.”
(Musned-i Ahmed b. Hanbel, Hadis no: 6583, 2/169-170; Buhari, el-Edebu’l-Mufred, Hadis no: 548; Hâkim en-Nîsâbûrî, el-Mustedrek ala’s-Sahîhayn, 1/148)
Hâkim en-Nîsâbûrî: “Bu hadis Sahihtir.” demiştir.
Zehebî: Hâkim’in hükmünü kabul etmiştir.
İmam Ahmed rivayet etmiştir.
Şeyh el-Elbânî: Hadisi Sahih kabul etmiştir (Sahîhu’l-Edebu’l-Mufred, no: 422)
Rivâyetin farklı varyantı;
: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ: قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ: أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ
إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ نُوحًا لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ لِابْنِهِ: إِنِّي قَاصٌّ عَلَيْكَ الْوَصِيَّةَ؛ آمُرُكَ بِاثْنَتَيْنِ وَأَنْهَاكَ عَنْ اثْنَتَيْنِ. آمُرُكَ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، فَإِنَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ لَوْ وُضِعَتْ فِي كِفَّةٍ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فِي كِفَّةٍ رَجَحَتْ بِهِنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَلَوْ أَنَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ كُنَّ حَلْقَةً مُبْهَمَةً قَصَمَتْهُنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ. وَآمُرُكَ بِسُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فَإِنَّهَا صَلَاةُ كُلِّ شَيْءٍ وَبِهَا يُرْزَقُ الْخَلْقُ، وَأَنْهَاكَ عَنِ الشِّرْكِ وَالْكِبْرِ
Abdullah b. Amr (radıyallahu anh) şöyle dedi:إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ نُوحًا لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ لِابْنِهِ: إِنِّي قَاصٌّ عَلَيْكَ الْوَصِيَّةَ؛ آمُرُكَ بِاثْنَتَيْنِ وَأَنْهَاكَ عَنْ اثْنَتَيْنِ. آمُرُكَ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، فَإِنَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ لَوْ وُضِعَتْ فِي كِفَّةٍ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فِي كِفَّةٍ رَجَحَتْ بِهِنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَلَوْ أَنَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ كُنَّ حَلْقَةً مُبْهَمَةً قَصَمَتْهُنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ. وَآمُرُكَ بِسُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فَإِنَّهَا صَلَاةُ كُلِّ شَيْءٍ وَبِهَا يُرْزَقُ الْخَلْقُ، وَأَنْهَاكَ عَنِ الشِّرْكِ وَالْكِبْرِ
Allah’ın peygamberi Nûh (aleyhisselâm) vefatı yaklaştığında oğluna şöyle dedi: “Sana iki şeyi emrediyorum ve iki şeyi yasaklıyorum:
La ilahe illallah ve
Subhânallahi ve bihamdihî
Sana şirki ve kibri yasaklıyorum.”
(Musned-i Ahmed, Hadis no: 6583; el-Edebu’l-Mufred, Hadis no: 548 , Sahih)
