Çözüldü Emir Komutla Topluca Zikir Çekilen Rivayetin Sıhhati Nedir?

  • Konuyu Başlatan Konuyu Başlatan ENSAR
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
ENSAR

ENSAR

İslam-tr Sakini
İslam-TR Üyesi
İmâm Dârimî, Sünen’inde yaptığı bir rivâyette, Ebû Mûsâ’l-Eş'arî, mescidde ellerinde küçük taşlar bulunan insanlardan meydana gelen bir zikir halkası görmüştü. (Birisi), yüz defâ tekbîr getirin, diyor, yüz defa tekbir getiriyorlardı. Sonra yüz defa lâ ilâhe illellâh deyin diyor, onlar da yüz defâ lâ ilâhe illellâh, diyorlardı. Yüz kere sübhânellah deyin diyor, onlar da yüz defa sübhânellâh diyorlardı. Ebû Mûsâ el- Eş'arî bunu hayırlı bir iş, İbnu Mes'ûd da bid'at olarak gördüklerini söylüyorlardı.(Dârimî, es-Sünen(1/79, H:204)'den kısaltarak.)
 

أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَنبَأَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، قَالَ: سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: كُنَّا نَجْلِسُ عَلَى بَابِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ - رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ - قَبْلَ صَلَاةِ الْغَدَاةِ، فَإِذَا خَرَجَ، مَشَيْنَا مَعَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ، فَجَاءَنَا أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ - رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ - فَقَالَ: أَخَرَجَ إِلَيْكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قُلْنَا: لَا، بَعْدُ، فَجَلَسَ مَعَنَا حَتَّى خَرَجَ، فَلَمَّا خَرَجَ، قُمْنَا إِلَيْهِ جَمِيعًا، فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى: يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، إِنِّي رَأَيْتُ فِي الْمَسْجِدِ آنِفًا أَمْرًا أَنْكَرْتُهُ وَلَمْ أَرَ - وَالْحَمْدُ لِلَّهِ - إِلَّا خَيْرًا، قَالَ: فَمَا هُوَ؟ فَقَالَ: إِنْ عِشْتَ فَسَتَرَاهُ، قَالَ: رَأَيْتُ فِي الْمَسْجِدِ قَوْمًا حِلَقًا جُلُوسًا يَنْتَظِرُونَ الصَّلَاةَ، فِي كُلِّ حَلْقَةٍ رَجُلٌ، وَفِي أَيْدِيهِمْ حصًا، فَيَقُولُ: كَبِّرُوا مِائَةً، فَيُكَبِّرُونَ مِائَةً، فَيَقُولُ: هَلِّلُوا مِائَةً، فَيُهَلِّلُونَ مِائَةً، وَيَقُولُ: سَبِّحُوا مِائَةً، فَيُسَبِّحُونَ مِائَةً، قَالَ: فَمَاذَا قُلْتَ لَهُمْ؟ قَالَ: مَا قُلْتُ لَهُمْ شَيْئًا انْتِظَارَ رَأْيِكَ، أَوِ انْتظارَ أَمْرِكَ، قَالَ: «أَفَلَا أَمَرْتَهُمْ أَنْ يَعُدُّوا سَيِّئَاتِهِمْ، وَضَمِنْتَ لَهُمْ أَنْ لَا يَضِيعَ مِنْ حَسَنَاتِهِمْ»، ثُمَّ مَضَى، وَمَضَيْنَا مَعَهُ؛ حَتَّى أَتَى حَلْقَةً مِنْ تِلْكَ الْحِلَقِ، فَوَقَفَ عَلَيْهِمْ، فَقَالَ: «مَا هَذَا الَّذِي أَرَاكُمْ تَصْنَعُونَ؟» قَالُوا: يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حصًا نَعُدُّ بِهِ التَّكْبِيرَ، وَالتَّهْلِيلَ، وَالتَّسْبِيحَ، قَالَ: «فَعُدُّوا سَيِّئَاتِكُمْ، فَأَنَا ضَامِنٌ أَنْ لَا يَضِيعَ مِنْ حَسَنَاتِكُمْ شَيْءٌ، وَيْحَكُمْ يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ، مَا أَسْرَعَ هَلَكَتَكُمْ، هَؤُلَاءِ صَحَابَةُ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَافِرُونَ، وَهَذِهِ ثِيَابُهُ لَمْ تَبْلَ، وَآنِيَتُهُ لَمْ تُكْسَرْ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، إِنَّكُمْ لَعَلَى مِلَّةٍ هِيَ أَهْدَى مِنْ مِلَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أوْ مُفْتَتِحُو بَابِ ضَلَالَةٍ»، قَالُوا: وَاللَّهِ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، مَا أَرَدْنَا إِلَّا الْخَيْرَ، قَالَ: «وَكَمْ مِنْ مُرِيدٍ لِلْخَيْرِ لَنْ يُصِيبَهُ، إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا أَنَّ قَوْمًا يَقْرَؤونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ، وَايْمُ اللَّهِ، مَا أَدْرِي لَعَلَّ أَكْثَرَهُمْ مِنْكُمْ، ثُمَّ تَوَلَّى عَنْهُمْ، فَقَالَ عَمْرُو بْنُ سَلَمَةَ: رَأَيْنَا عَامَّةَ أُولَئِكَ الْحِلَقِ يُطَاعِنُونَا يَوْمَ النَّهْرَوَانِ مَعَ الْخَوَارِجِ. [تعليق المحقق]: إسناده جيد. أريد ان أعلم ما هو الشيء الذي أنكره عليهم ابن مسعود - رضي الله عنه - فأنا قد ظهر لي أمران: أولًا: النهي عن التحلق لذكر الله - على ما أظن – وقد أجاب عنه ابن حجر - كما تعلمون - بأدلة أشهرها حديث مسلم الطويل. والثاني: النهي عن التسبيح بالمسبحة، وقد حسن الترمذي، وغيره، وأنكره الألباني حديثًا هو: عن عائشة بنت سعد بن أبي وقاص، عن أبيها، أنه دخل مع رسول الله صلى الله عليه وسلم على امرأة، وبين يديها نوى، أو قال: حصى تسبح به، فقال: ألا أخبرك بما هو أيسر عليك من هذا، أو أفضل: سبحان الله عدد ما خلق في السماء، وسبحان الله عدد ما خلق في الأرض، وسبحان الله عدد ما بين ذلك، وسبحان الله عدد ما هو خالق، والله أكبر مثل ذلك، والحمد لله مثل ذلك، ولا حول ولا قوة إلا بالله مثل ذلك. قال أبو عيسى: وهذا حديث حسن غريب من حديث سعد (3568) وحسنه الأرناؤوط في جامع الأصول (2423) فأرجو منكم توضيح مراد ابن مسعود - رضي الله عنه ​
روى الدارمي في المسند بتحقيق الداراني : 210 -​
Amr b. Yahya’dan; “babamı, babasından (naklen) şöyle rivayet ederken duydum:
(Babam) dedi ki sabah namazından önce Abdullah b. Mes'ûd'un kapısının önünde otururduk. Çıktığında, onunla beraber mescide giderdik.
Neyse (bir gün) Ebû Musa el Eş'arî yanımıza geldi ve; "Ebû Abdirrahman (yâni Abdullah b. Mesûd) şimdiye kadar yanınıza çıktı mı?" dedi.
"Hayır" dedik.
O da bizimle beraber oturdu. Nihayet Abdullah çıktı. Çıkınca toptan ona ayağa kalktık.
Sonra Ebû Musa ona şöyle dedi: "Ey Ebû Abdirrahman! Biraz önce mescidde yadırgadığın bir durum gördüm. Ama yine de, Allah'a şükür, hayırdan başka bir şey görmüş değilim.
Abdullah: "Nedir o?" diye sordu.
O da; "Yaşarsan birazdan göreceksin" dedi (ve) şöyle devam etti: "Mescidde halkalar halinde, oturmuş, namazı bekleyen bir topluluk gördüm. Her halkada (İdareci) bir adam, (halkadakilerin)ellerinde de çakıl taşları var. (idareci):"Yüz defa Allahu ekber deyin" diyor, onlar da yüz defa Allahu Ekber diyorlar. Sonra, yüz defa La İlahe İllallah, deyin diyor, onlar da yüz defa La ilahe İllallah diyorlar. Yüz defa Subhanallah deyin diyor, onlar da yüz defa Subhanallah diyorlar."
Abdullah b. Mes'ûd : "Peki onlara ne dedin?" dedi.
"Senin görüşünü bekleyerek veya "senin emrini bekleyerek" onlara bir şey söylemedim." dedi.
Dedi ki; "onlara kötülüklerini hesab etmelerini emredip (bununla) iyiliklerinden hiçbir şeyin de zayi edilmeyeceğine dair onlara güvence verseydin ya!" dedi.
Sonra gitti, biz de onunla beraber gittik.
Nihayet o, bu halkalardan birine geldi, başlarında durdu ve şöyle dedi: "Bu, yaptığınızı gördüğüm nedir?"
Dediler ki; "Ey Ebû Abdirrahman! Bunlar çakıl taşları.Onlarla Ellahu Ekber, La ilahe İllallah ve Subhanallah deyişleri sayıyoruz."
Bunun üzerine Abdullah b. Mes'ûd : dedi ki; "Artık kötülüklerinizi sayıp (hesab edin)! Ben, iyiliklerinizden hiç bir şeyin zayi edilmeyeceğine kefilim. Yazıklar olsun size! Ey Ummeti Muhammed, ne çabuk helak oldunuz! Peygamberinizin salallahu aleyhi ve sellem şu sahabesi içinizde hâlâ bolca bulunmakta. İşte onun elbiseleri, henüz eskimemiş; kapları, (henüz) kırılmamış.
Canım elinde olan Allah'a yemin olsun ki, sizler kesinlikle ya Muhammed'in dininden daha doğru yolda olan bir din üzerindesiniz (ki bu imkânsızdır) veya bir sapıklık kapısı açmaktasınız."
Onlar; "Vallahi, ey Ebû Abdirrahman, biz, başka bir şey değil, sadece hayrı (elde etmeyi) istedik" dediler.
O da şöyle karşılık verdi; "Hayrı (elde etmek) isteyen niceleri vardır ki onu hiç elde edemeyeceklerdir. Rasulullah salallahu aleyhi ve sellem bize haber vermişti ki; Kur'an'ı okuyacak olan bir topluluğun bu okuyuşları sadece dilde kalacak, onların köprücük kemiklerini ileriye geçmeyecek. Vallahi, bilmiyorum, belki onların çoğu sizdendir."
Sonra Abdullah onlardan yüz çevirdi .
Amr b. Yahya'nın dedesi: Amr b. Selime, bundan sonra şöyle dedi: Bu halkalardaki (insanların) tamamını, en Nehrevân olayında, haricîlerin yanında bize karşı vuruşurken gördük."
(Dârimi, Mukaddime , 1 / 23, 210 , 206; Taberâni , 9/125; Mecmau'z Zevâ'id, 1/181.
Taberani bunu hasen bir isnad ile rivayet etmiştir.
Hadisin merfû kısmı için: Muslim, Musafirin, 275 - 1/663; İbn Mâce, Mukaddime, 12 - 1/59; Ahmed b. Hanbel, 1/380, 404)
Rivâyetin Ana Kaynakları (Tahrici)
Bu rivâyet sadece Taberânî’de değil, hadis mecmualarının en muteberlerinden olan İmam ed-Dârimî’nin es-Sunen’inde (el-Musned) tam senediyle kaydedilmiştir;
..... أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَنبَأَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، قَالَ: سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: كُنَّا نَجْلِسُ عَلَى بَابِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)​
Bize el-Hakem b. el-Mubârak haber verdi, bize Amr b. Yahyâ bildirdi, dedi ki: Babamı, babasından (Amr b. Seleme’den) şöyle rivâyet ederken işittim: Abdullah b. Mes'ûd’un (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) kapısının önünde otururduk...
(Dârimî, es-Sunen, Mukaddime, Bâbu fî Kerâhiyeti Ahzi'r-Re'y, C. 1, Sf: 286 – 289, Hadis no: 210; Taberânî, el-Mu'cemu'l-Kebîr, C. 9, Sf: 125 – 127, Hadis no: 8628; Beyhakî, Şuabu'l-Îmân, C. 4, Sf: 58 – 60, Hadis no: 2244)

İsnaddaki Râvilerin Durumu (Rical Tahkiki)
İmam ed-Dârimî’nin sened zinciri başından sonuna kadar şöyledir; ed-Dârimî el-Hakem b. el-Mubârak Amr b. Yahyâ b. Amr b. Seleme Babası (Yahyâ b. Amr) Dedesi (Amr b. Seleme el-Hemdânî) Abdullah b. Mes'ûd (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ).

Bu isnad zincirindeki ricalin cerh ve tâ'dîl imamları nezdindeki durumu:
İmam ed-Dârimî (Ebû Muhammed Abdullah b. Abdirrahmân): Büyük hadis hafızı ve imamıdır. Kitabı es-Sunen (el-Musned), hadis ilminde temel başvuru kaynağıdır.

el-Hakem b. el-Mubârek el-Hâşimî el-Belhî:
Buhârî'nin ve Dârimî'nin hocasıdır. Yahyâ b. Maîn, Ebû Hâtim er-Râzî ve İbn Hibbân tarafından sika (kesinlikle güvenilir) kabul edilmiştir.

Amr b. Yahyâ b. Amr b. Seleme el-Hemdânî el-Kûfî:
Senedin mihver ravisidir. Yahyâ b. Maîn Onun hakkında "Leyse bihi be's" (Onda bir beis yoktur, güvenilirdir) demiştir. İbn Hibbân es-Sikât'ında zikretmiştir. İbn Maîn'den gelen bir diğer rivâyette zayıflığı ima edilmişse de, İbn Adiyy ve İbn Hacer onun hadislerinin genel olarak münkirlik taşımadığını ve saduk (doğru sözlü) olduğunu tevsik etmiştir.

Yahyâ b. Amr b. Seleme (Babası):
Kûfeli sika ve ma'ruf bir ravidir. İbn Hibbân es-Sikât kitabında yer vermiştir.

Amr b. Seleme el-Hemdânî (Dedesi):
Sahâbe asrına yetişmiş büyük Tâbiîlerdendir. İbn Maîn ve İbn Hibbân tarafından sika sayılmış, Ali b. Ebî Tâlib (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) ile beraber Nehrevân Savaşı'na katılmış faziletli bir kimsedir.

Abdullah b. Mes'ûd (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ):
Rasûlullah ﷺ'in en büyük sahabîlerinden ve fakihlerindendir. Sahâbîlerin adil olduğu ise Kur'an ve Sünnet nasslarıyla sabittir.


Hadis Hafızlarının ve Muhakkiklerin İsnad Hakkındaki Hükmü
Bu rivâyetin sıhhati hususunda mutekaddim ve muteahhir muhakkik ulemanın tasrihleri şöyledir;

Hâfız el-Heysemî; Mecmeu'z-Zevâid adlı eserinde bu rivâyeti Taberânî'den zikrettikten sonra şöyle demiştir;
"Taberânî bunu rivâyet etmiştir; isnadı hasendir." (el-Heysemî, Mecmeu'z-Zevâid ve Menbeu'l-Fevâid, C. 1, Sf: 181 – 182)

İbn Hacer el-Askalânî; Fethu'l-Bârî’de bu esere işaret etmiş ve isnadının ceyyid olduğunu tasrih etmiştir. Muhakkik Huseyin Selîm Esed ed-Dârânî: es-Sunen-i Dârimî tahkikinde: "İsnâduhu ceyyidun (İsnadı ceyyiddir/kuvvetlidir)." (Dârimî Tahkiki, C. 1, Sf: 287, No: 210)

Muhaddis Muhammed Nâsıruddîn el-Elbânî; es-Silsiletu's-Sahîha'da bu eserin senedini incelemiş ve şöyle hükmetmiştir; "Bu isnad sahihtir; ricâli sikadır." (el-Elbânî, es-Silsiletu's-Sahîha, C. 5, Sf: 11 – 13, Hadis no: 2005)

Hulâsatu'l Kavl; Bu rivâyet ne uydurmadır ne de zayıftır. Başta İmam ed-Dârimî’nin es-Sunen’i olmak üzere mûteber fıkıh ve hadis kaynaklarında müteselsil senedle yer alan; isnadı hasen / ceyyid / sahih derecesinde olan gayet kuvvetli ve şer'î hüküm çıkarmaya salih bir Selef eseridir. Doğrusunu en iyi Allah bilir.
 
abi bu rivayeti hatmeye delil getiriyorlar bakın diyorlar,ebu musa el eşari(radiyallahu anh) buna bir şey dememiş,ibni mesud(radiyallahu anh) kızmış, 2 sahabenin ihtilafında istediğimizi almaya yetkimiz var vs diyorlar...
 
Abdullah İbn-i Mesud, toplananlara kızarken, Ebu Musa el Eşari (r.anhuma) bidatçıları savunmuş mu? Abdullah İbn-i Mesud'a "niye böyle yapıyorsun" diye tartışmış mı ki aralarında ihtilaf olsun?
Ebû Musa el Eşari'nin de tuhafına gidiyor ki gelip fikir danışıp şikayet ediyor. Bu konuda detaylı fikir sahibi olmayabilir yahud tek olması hasebiyle söylemeye cesaret edememiş veya konudan emin olmamış olabilir. Malumunuz ki Abdullah bin Mesud meşhur dört fukahadan biridir.
Ayrıca bid'atcı topluluk, Abdullah bin Mesud'a "niye bize kızıyorsun, biz sünnete uyuyoruz" mu demişler?
 
hocam bu rivayet güçlü mü nerden anlayacağız sahih olup olmadığını kaynak kısmına bakınca hiçbir şey anlamıyorum sadece taberani diye bir hadis kitabı var onda kı geçmiş
 
Abdullah b. Mes'ûd’un (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) mescidde taşlarla toplu zikir çekenleri inkâr ettiği bu rivâyet, hadis usûlü ve cerh-ta'dîl kriterleri açısından sahih ve ceyyid derecesinde, delil olmaya elverişli gayet kuvvetli bir eserdir.
Bir rivâyetin sahih olup olmadığını anlamak için yalnızca kitabın adına değil; o eserin tahric edildiği ana kaynaklara, isnadındaki ravilerin adalet ve zabtına (cerh-ta'dîl durumuna) ve muhakkik hadis hafızlarının o isnad hakkındaki hükümlerine bakılır.
Bu rivâyetin tahkiki şöyledir:

Rivâyetin Ana Kaynakları (Tahrici)
Bu rivâyet sadece Taberânî’de değil, hadis mecmualarının en muteberlerinden olan İmam ed-Dârimî’nin es-Sunen’inde (el-Musned) tam senediyle kaydedilmiştir;
..... أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَنبَأَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، قَالَ: سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: كُنَّا نَجْلِسُ عَلَى بَابِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)​
Bize el-Hakem b. el-Mubârak haber verdi, bize Amr b. Yahyâ bildirdi, dedi ki: Babamı, babasından (Amr b. Seleme’den) şöyle rivâyet ederken işittim: Abdullah b. Mes'ûd’un (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) kapısının önünde otururduk...
(Dârimî, es-Sunen, Mukaddime, Bâbu fî Kerâhiyeti Ahzi'r-Re'y, C. 1, Sf: 286 – 289, Hadis no: 210; Taberânî, el-Mu'cemu'l-Kebîr, C. 9, Sf: 125 – 127, Hadis no: 8628; Beyhakî, Şuabu'l-Îmân, C. 4, Sf: 58 – 60, Hadis no: 2244)

İsnaddaki Râvilerin Durumu (Rical Tahkiki)
İmam ed-Dârimî’nin sened zinciri başından sonuna kadar şöyledir; ed-Dârimî el-Hakem b. el-Mubârak Amr b. Yahyâ b. Amr b. Seleme Babası (Yahyâ b. Amr) Dedesi (Amr b. Seleme el-Hemdânî) Abdullah b. Mes'ûd (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ).

Bu isnad zincirindeki ricalin cerh ve tâ'dîl imamları nezdindeki durumu:
İmam ed-Dârimî (Ebû Muhammed Abdullah b. Abdirrahmân): Büyük hadis hafızı ve imamıdır. Kitabı es-Sunen (el-Musned), hadis ilminde temel başvuru kaynağıdır.

el-Hakem b. el-Mubârek el-Hâşimî el-Belhî:
Buhârî'nin ve Dârimî'nin hocasıdır. Yahyâ b. Maîn, Ebû Hâtim er-Râzî ve İbn Hibbân tarafından sika (kesinlikle güvenilir) kabul edilmiştir.

Amr b. Yahyâ b. Amr b. Seleme el-Hemdânî el-Kûfî:
Senedin mihver ravisidir. Yahyâ b. Maîn Onun hakkında "Leyse bihi be's" (Onda bir beis yoktur, güvenilirdir) demiştir. İbn Hibbân es-Sikât'ında zikretmiştir. İbn Maîn'den gelen bir diğer rivâyette zayıflığı ima edilmişse de, İbn Adiyy ve İbn Hacer onun hadislerinin genel olarak münkirlik taşımadığını ve saduk (doğru sözlü) olduğunu tevsik etmiştir.

Yahyâ b. Amr b. Seleme (Babası):
Kûfeli sika ve ma'ruf bir ravidir. İbn Hibbân es-Sikât kitabında yer vermiştir.

Amr b. Seleme el-Hemdânî (Dedesi):
Sahâbe asrına yetişmiş büyük Tâbiîlerdendir. İbn Maîn ve İbn Hibbân tarafından sika sayılmış, Ali b. Ebî Tâlib (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) ile beraber Nehrevân Savaşı'na katılmış faziletli bir kimsedir.

Abdullah b. Mes'ûd (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ):
Rasûlullah ﷺ'in en büyük sahabîlerinden ve fakihlerindendir. Sahâbîlerin adil olduğu ise Kur'an ve Sünnet nasslarıyla sabittir.


Hadis Hafızlarının ve Muhakkiklerin İsnad Hakkındaki Hükmü
Bu rivâyetin sıhhati hususunda mutekaddim ve muteahhir muhakkik ulemanın tasrihleri şöyledir;

Hâfız el-Heysemî; Mecmeu'z-Zevâid adlı eserinde bu rivâyeti Taberânî'den zikrettikten sonra şöyle demiştir;
"Taberânî bunu rivâyet etmiştir; isnadı hasendir." (el-Heysemî, Mecmeu'z-Zevâid ve Menbeu'l-Fevâid, C. 1, Sf: 181 – 182)

İbn Hacer el-Askalânî; Fethu'l-Bârî’de bu esere işaret etmiş ve isnadının ceyyid olduğunu tasrih etmiştir. Muhakkik Huseyin Selîm Esed ed-Dârânî: es-Sunen-i Dârimî tahkikinde: "İsnâduhu ceyyidun (İsnadı ceyyiddir/kuvvetlidir)." (Dârimî Tahkiki, C. 1, Sf: 287, No: 210)

Muhaddis Muhammed Nâsıruddîn el-Elbânî; es-Silsiletu's-Sahîha'da bu eserin senedini incelemiş ve şöyle hükmetmiştir; "Bu isnad sahihtir; ricâli sikadır." (el-Elbânî, es-Silsiletu's-Sahîha, C. 5, Sf: 11 – 13, Hadis no: 2005)

Hulâsatu'l Kavl; Bu rivâyet ne uydurmadır ne de zayıftır. Başta İmam ed-Dârimî’nin es-Sunen’i olmak üzere mûteber fıkıh ve hadis kaynaklarında müteselsil senedle yer alan; isnadı hasen / ceyyid / sahih derecesinde olan gayet kuvvetli ve şer'î hüküm çıkarmaya salih bir Selef eseridir. Doğrusunu en iyi Allah bilir.
 
Cevap yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.
Geri
Üst