Ebu’d-Derdâ (radıyallahu anh), günah işleyen birisine rastladı. İnsanlar ona hakaret ediyorlardı. Yanlarına gelip “Ne dersiniz? Eğer bir kuyuya düşmüş olsaydı, oradan çıkarmaz mıydınız?” dedi. Onlar da “Tabiî ki çıkarırdık.” dediler. O:

- Kardeşinize hakaret etmeyin ve sizi onun günahına düşmekten koruyan Allah’a hamd edin, dedi. Onlar:

- Sen ona kızmıyor musun? dediler. O da:

- Ben sadece onun yaptığı işe kızıyorum. Eğer onu terk ederse, o benim kardeşimdir.



(Hılyetu’l-Evliya, 1/225;Tehzîbu’l-Hılye,1/179)