Meğer olay Müslümanlar arasındaki üzücü bir kardeş kavgasıymış, Amerika’nın oyununa gelinmemeliymiş, öpüşülüp barışılmalıymış… Burada sormak lazım: Biz Nusayrilerle ne zaman kardeş olduk? “Müminler ancak kardeştirler.”(5), tamam. Peki, Nusayrilere göre biz ne zaman Müslüman kabul edildik, Ehl-i Sünnet’e göre Nusayriler ne zaman Müslüman kabul edildi? Tüm bu sorular bizi yeni bir soruya sürüklemekte: İçinizde Nusayrilerin akidesini bilen var mı?
Akide, bir dinin inanç esaslarıdır. Bir dine girmek için o dinin akidesinin benimsenmesi gerekir. O dinin akidesinin bir kısmının ya da tamamının reddedilmesi ise kişiyi o dinden çıkartır. Durup dururken “Ben Müslümanım” diyen bir insanın akidesinin araştırılması elbette güzel bir ahlak değildir. Ancak söz konusu olan Suriye’deki soykırımsa ve birileri katleden ve tecavüz edenlerle, katledilen ve tecavüz edilenlere “Nusayriler Müslüman kardeşleriniz, sizi öldürüyor ve katlediyor olsa da ayaklanmanız yanlış.” edebiyatı yapıyorsa, burada Nusayrilerin akaidine bir bakmak gerekir:
“Mezhebin kurucusu İbn-i Nusayr, Ali’nin ilahlığını, kendisinin de onun peygamberi olduğunu iddia etmiş, tenasühü(6) benimsemiş, haramları helal saymak gibi aşırı görüşler ileri sürmüştür.”(7)
“El-Hasibi tarafından yazılan ve 16 sureden oluşan Kitabu’l Mecmu, Nusayrilik’in kutsal kitabı kabul edilmektedir. Ali'nin ilahlaştırılması temelinde yükselen mezhebin nazariyesi, Hristiyanlıktaki baba/oğul/kutsal ruh üçlemesine benzer bir şekilde Ali/Muhammed/Selman üçlemesi yaparak bâtınî bir akideye dayanmaktadır.” (8)
“Nusayrilerin İslam’dan kopmalarının nedenlerinden biri de Allah’ın (haşa!) insan şeklinde zaman zaman yeryüzünde göründüğüne ilişkin inanışlarıdır. Onlara göre Allah, son olarak Hz. Ali’nin kişiliğinde gözükmüştür. Yani Hz. Ali, Nusayrilere göre Tanrı’dır ve o da (sahabeden) Selman-ı Farisî’yi yaratmıştır.” (9)
“Görünüşte (Ali) imam ise de, bâtınî olarak o Tanrı'dır. Bu, Nusayrilik'in temel inancı olduğu için, onlara göre şehâdet kelimesi, "Ben, Ali'den başka ilâh bulunmadığına şehâdet ederim" şeklindedir.” (10)
Şimdi kardeşlik edebiyatı yapanların cümlesini yeniden hatırlayalım: “Rabbimiz, kitabımız, kıblemiz, peygamberimiz birdir.”
Biz Ehl-i Sünnet’e göre Rabbimiz Allah’tır ve insan olarak yeryüzüne inmez. Nusayrilerin Rabbi ise Ali’de olduğu gibi yeryüzüne birkaç defa insan olarak inmiştir. Yani bizim ve onların Rabbi bir değildir. Kur’an’a göre İsa Allah’ın oğludur demek insanı kâfir yaptığına göre Ali’ye (haşa) Allah’ın kendisi diyenlerin Ehl-i Sünnet’e göre kâfir olduğu apaçıktır.
Biz Ehl-i Sünnet’e göre kitabımız Kur’an-ı Kerim’dir. Nusayriler Kur’an’la beraber 16 sureden oluşan Kitabu’l Mecmua’yı da kutsal kitap görerek kâfir olmuşlardır. Kitaplarımız da bir değil demek ki.
Biz Ehl-i Sünnet’ göre kıblemiz Kâbe’dir ona yönelerek namazımızı kılıyoruz. Diyanet Ansiklopedisi’nde Nusayrilerin bu konuya bakışı evlere şenlik: “Namaz, Ali’ye açılan kalbin niyazı anlamında anlaşıldığından özel bir mekâna, camiye ihtiyaç duyulmadığı gibi herhangi bir tarafa yönelme yahut özel bir duruş da söz konusu değildir.” (11) Kıblenin aynı olması da tutmadı.
Biz Ehl-i Sünnet için Hz. Muhammed (sav) son peygamberdir. Nusayrilere göre İbn-i Nusayr da peygamberdir. Resulullah (sav) zamanında Allah’ın ilah olduğunu, Muhammed (s.a.v.)’in peygamber olduğunu, aynı zamanda Müseyleme’nin de peygamber olduğunu iddia edenler mürted kabul edildiğine göre buradan Nusayriler de kâfir olmuş oluyorlar. Peygamberlerimiz de bir değil yani.
Bu meselenin anlaşılması çok önemli çünkü bu bakışla beraber uygulama da değişiyor. Nusayrilerin müşrik bir toplum olduğu, Nusayri rejiminin de tağut olduğu anlaşıldığında, Esad yanlısı “İslamcı” yazarların ikinci tezi de çökmeye mahkûm oluyor.
5) Hucurat 49/10
6) Ruhun ölümle birlikte bedenden ayrılınca başka bir bedene girerek yeniden dünyaya gelmesi
7) Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi’nin Nusayrilik maddesi, cilt 33, sayfa 271)
8) Genç Birikim Dergisi, Mayıs 2011 sayısı, sayfa 5
9) Ahmed Kalkan, Müslümanların Akaidi, Rağbet Yayınları, sayfa 423
10) Ahmet Turan, "Kitâbu'l-Mecmu'u'nun Tercümesi", Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, sayı 8, Samsun 1996, s. 8-11.
11) Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi’nin Nusayrilik maddesi, cilt 33, sayfa 272
Mirac Karaaslan
Son düzenleme: