Kırık İngilizce maalesef. Google Translate çevirisine benzemiş. Bu örnekte meyveden bahsedemeyiz. Bölgede İngilizce bilen o kadar insan varken, en azından kitabın hazırlanışında, istifade edilmemesi, iletişime geçilmemesi hatadır. Ki video üretiminde düzgün bir İngilizce kullanıldığını görüyoruz. Ve -bu bölümde- daha başarılı çalışmalar yürüten okullar var sanıyorum. İmkanların sınırlı olduğu bir zamanda bu da hiç yoktan iyidir tabi ki, ve İngilizce eğitimi konusunda İdlip bir yana Türkiye'de geride gözüküyor, ancak en azından kitapların hazırlanışına daha fazla itina gösterilmeli ve imkanlar buna el verir gayret gösterilirse. Öne çıkan bu kusur sebebiyle cihadın meyvesi olarak gösterilecek bir örnek değil bu. Aksine Suriye cihadından yüz çevirenler bunu malzeme edinebilirler. Okullarda namaz kılınması daha güzel bir örnekti.
İdlib Hükümeti Eğitim Bakanlığı okullara bir genelge göndererek şer'i kurallara iltizam edilmesi istenerek şu maddeler sıralanmış.
-Şeriata muhalif resimlerin okul duvarlarından kaldırılması.
-Orta ve lise öğretiminde tesettüre uygun, bol ve şer'i ölçüleri karşılayan kıyafetler giyilmesi.
-Orta ve lise öğretiminde kız ve erkek öğrencilerin tam bir şekilde ayrıştırılması.
-Orta ve lise öğretiminde öğrencilerin telefonlarını okula getirmemeleri.
-Okul, sınıf ve öğrenci birliği gibi kuruluşların sosyal medya adreslerinde nâhoş veya şeriata uygun olmayan içerikler paylaşmamaları.
-Makyaj, süslenme, Amerikan traşı gibi dini öğretilere, örf, gelenek ve göreneklere aykırı akımlardan uzak durulması talep edilmiş.
Kurallara uymayan okullara kurumiçi cezalandırma usullerine başvurulacağı şeklinde uyarıda bulunulmuş.
Bunun çocuklar için İngilizce kitabı olduğunu unutmayalım. İlkokulda direkt C2 İngilizce öğretilmiyor.
Oradaki ana konu İngilizce'nin seviyesi değil. Oradaki ana konu görsellerle ve kırık İngilizceyle bile olsa metinlerle çocuklara cihadı ve komutanları anlatmak. Senin dediğin konu elbette önemli inşaallah daha iyiside olur. Bugün o kitaplarda cihad ve komutanları anlatılıyor ise bu kabul etsekte/etmesekte cihadın bir meyvesidir tıp ki aşağıdaki okul kuralları gibi... Hatta Suriye cihadından yüz çevirenler gördükleri halde kötü/olumsuz yönde malzeme yapmadılar. Olumlu yönde zaten hiç gündem yapmazlar çünkü insan terk ettiği şeyin iyi olmasını, değer kazanmasını istemez.
Seviyenin önemi yok. A2 olsa da gramer ve genel kullanılım açısından düzgün bir dil kullanılmamış.
Yasak koymak, idari düzenlemeler getirmek işin kolay tarafı. Okullar için düzgün bir eğitim vermekten önemlisi yoktur. Cihad ruhunun mevcut olduğunu zaten biliyoruz: bu cihadın ilk başlangıcında çabuk bir şekilde oluştu. Gerçekleşmiş hedefleri yeniden önümüze koyarak ancak kendimizi avutmuş oluruz.
Bu örneğin ötesinde genel konuşursak, cihadın geleceği mücahitlerin inşa edeceği siyasi-iktisadi-toplumsal yapıya bakar. Halkın dünya ahiret maslahatı ve sonra umumi davet ancak bu şekilde başaralı olur. Elhamdulillah, ahlaki açıdan gidişat güzel gözüküyor, ki toplumda cihad ruhunun yerleşmesi de bunun bir parçasıdır.
Ancak siyasi ve iktisadi açıdan --ki eğitimi de iktisad kapsamında değerlendirebiliriz-- aynısını söylemek zor.
Mahkemeler HTŞ hükumetinden bağımsız değil. Şura genel seçim ile yürümüyor ve HTŞ'den ayrı düşen salih insanların söz hakkı yok. İdare bir zümrenin elinde. Bu da her zaman zulüm temayülü doğurabilir. Ki bir çok kimse haksız ve yargısız (siyasi) hapislerden şikayetçi.
