Ali radıyâllahu anh şöyle demiştir:
“Müslüman birisine şaşıyorum doğrusu! Müslüman kardeşi bir ihtiyacı için ona gelir, o da kendisini bu ihtiyacı görmeye, yani iyilik yapmaya layık görmez.
Bir sevap ummasa bile, bir cezadan korkmasa bile, onun hemen güzel ahlaka sarılması gerekirdi. Çünkü bu, kurtuluş vasıtasını gösteren şeylerdendir.”
• İhyâu Ulûmi’d-Dîn, 3/71.