Çevrimdışı
RUHUNUZ DARALDIĞINDA BU TESPİTİ HATIRLAYIN.
Şeyh İbn Sa'di (Allah ona rahmet etsin), İbnü'l-Kayyim'den (Rahimehullah)
naklederek şöyle dedi:
"Dünyada başına bir musibet gelmeyecek hiç kimse yoktur; ya kendisinde, ya ailesinde, ya malında ya da çocuğunda bir imtihan yaşar." İnsanların bu durum karşısında dört gruba ayrıldığını söyler:
1-Kendilerine zulmedenler: Bunlar feryat figan eden, isyan edenlerdir. Sevabı kaçırırlar ve başlarına gelen musibet (manevi ağırlığıyla) daha da büyür.
2-Sabredenler: Bunların mükafatı hesapsızdır. Hesapsız ecir almalarının yanı sıra, alışık oldukları (salih) ameller de hanelerine yazılmaya devam eder. Resulullah (s.a.v) şöyle buyurmuştur: "Kul sağlıklı ve mukim iken yapmakta olduğu ameller, hastalandığında veya yolculuğa çıktığında da aynen yazılır." Ayrıca onlar için şu müjde vardır: "İşte Rablerinden bağışlamalar ve rahmet hep onlaradır. Ve doğru yolu bulanlar da onlardır." Yani Allah onları över, onlara merhamet eder ve hidayet verir.
3-Sabredenlerden daha üstün olanlar: Razı olanlar. Kim Allah'tan razı olursa, Allah da ondan razı olur.
4-Razı olanlardan da üstün olanlar: Şükredenler. Der ki: "Neye şükreder?" İsyan etmediği için şükreder, sabrettiği için şükreder, Allah onu rızaya muvaffak kıldığı için şükreder. Musibetin daha büyüğü olmadığı için, daha uzun sürmediği için, dininde değil de sadece bedeninde olduğu için şükreder ve Allah onu "şükretmeye" muvaffak kıldığı için şükreder. Kim bu mertebeye ulaşırsa /ki onlar sayıca en az, kadir kıymetçe en yüce ve duası kabul olunmaya en layık olanlardır/ işte onlarda sıkıntılar (mihen) nimetlere (mineh) dönüşür. Hatta bazı sahabiler çiçek hastalığı yarasına bakıp "Günahları silen hoş geldi!" derlerdi. İşte en yüce makam, bu şükredenlerin makamıdır.
(Aldığım yerde kaynak belirtilmemiş)
Şeyh İbn Sa'di (Allah ona rahmet etsin), İbnü'l-Kayyim'den (Rahimehullah)
naklederek şöyle dedi:
"Dünyada başına bir musibet gelmeyecek hiç kimse yoktur; ya kendisinde, ya ailesinde, ya malında ya da çocuğunda bir imtihan yaşar." İnsanların bu durum karşısında dört gruba ayrıldığını söyler:
1-Kendilerine zulmedenler: Bunlar feryat figan eden, isyan edenlerdir. Sevabı kaçırırlar ve başlarına gelen musibet (manevi ağırlığıyla) daha da büyür.
2-Sabredenler: Bunların mükafatı hesapsızdır. Hesapsız ecir almalarının yanı sıra, alışık oldukları (salih) ameller de hanelerine yazılmaya devam eder. Resulullah (s.a.v) şöyle buyurmuştur: "Kul sağlıklı ve mukim iken yapmakta olduğu ameller, hastalandığında veya yolculuğa çıktığında da aynen yazılır." Ayrıca onlar için şu müjde vardır: "İşte Rablerinden bağışlamalar ve rahmet hep onlaradır. Ve doğru yolu bulanlar da onlardır." Yani Allah onları över, onlara merhamet eder ve hidayet verir.
3-Sabredenlerden daha üstün olanlar: Razı olanlar. Kim Allah'tan razı olursa, Allah da ondan razı olur.
4-Razı olanlardan da üstün olanlar: Şükredenler. Der ki: "Neye şükreder?" İsyan etmediği için şükreder, sabrettiği için şükreder, Allah onu rızaya muvaffak kıldığı için şükreder. Musibetin daha büyüğü olmadığı için, daha uzun sürmediği için, dininde değil de sadece bedeninde olduğu için şükreder ve Allah onu "şükretmeye" muvaffak kıldığı için şükreder. Kim bu mertebeye ulaşırsa /ki onlar sayıca en az, kadir kıymetçe en yüce ve duası kabul olunmaya en layık olanlardır/ işte onlarda sıkıntılar (mihen) nimetlere (mineh) dönüşür. Hatta bazı sahabiler çiçek hastalığı yarasına bakıp "Günahları silen hoş geldi!" derlerdi. İşte en yüce makam, bu şükredenlerin makamıdır.
(Aldığım yerde kaynak belirtilmemiş)
