ف
Çevrimdışı
Esselâmü aleyküm hocam.
Ben bir süre önce 3 ay boyuna anksiyete ve yoğun vesveseler sebebiyle Venegis 75 isimli bir antidepresan kullandım. Bu ilacı kullanırken kendimde ciddi değişiklikler hissettim. Özellikle dinî ve İslâmî konulara karşı eskisine göre bir yabancılaşma, hissizlik ve uzaklık yaşadığımı düşündüm. Yaklaşık 15 gün önce ilacı bıraktım.
İlacı bıraktıktan sonra ise daha farklı ve daha şiddetli vesveseler yaşamaya başladım. Özellikle Allah’ın varlığı ve imanla ilgili istemediğim düşünceler geliyor. Ben Allah’ın varlığına iman ettiğimi biliyorum, dilimle de “Allah vardır, Rabbim haktır” diyorum. Fakat buna rağmen içimde tam bir mutmainlik oluşmuyor.
Asıl beni korkutan şey ise şu: İçimde ya sa kalbimde oluşmayan bu mufmainlik yüzünden acaba fark etmeden içimde gizli bir şüphe mi var diye tedirgin oluyorum.Acaba istemediğim bu düşünceler yüzünden farkında olmadan küfre mi düştüm? Bu korku sebebiyle sürekli kalbimi ve imanımı kontrol etme ihtiyacı hissediyorum.
Bu düşüncelerden rahatsız oluyorum, onları istemiyorum ve onlara razı değilim. Ancak yine de “Ya içimde fark etmediğim bir şüphe varsa?” korkusundan kurtulamıyorum.
Hocam, bu anlattığım durum vesvese olarak mı değerlendirilmelidir? İstem dışı gelen bu düşünceler ve içimdeki huzursuzluk, kişinin imanına zarar verir mi?
Ben bir süre önce 3 ay boyuna anksiyete ve yoğun vesveseler sebebiyle Venegis 75 isimli bir antidepresan kullandım. Bu ilacı kullanırken kendimde ciddi değişiklikler hissettim. Özellikle dinî ve İslâmî konulara karşı eskisine göre bir yabancılaşma, hissizlik ve uzaklık yaşadığımı düşündüm. Yaklaşık 15 gün önce ilacı bıraktım.
İlacı bıraktıktan sonra ise daha farklı ve daha şiddetli vesveseler yaşamaya başladım. Özellikle Allah’ın varlığı ve imanla ilgili istemediğim düşünceler geliyor. Ben Allah’ın varlığına iman ettiğimi biliyorum, dilimle de “Allah vardır, Rabbim haktır” diyorum. Fakat buna rağmen içimde tam bir mutmainlik oluşmuyor.
Asıl beni korkutan şey ise şu: İçimde ya sa kalbimde oluşmayan bu mufmainlik yüzünden acaba fark etmeden içimde gizli bir şüphe mi var diye tedirgin oluyorum.Acaba istemediğim bu düşünceler yüzünden farkında olmadan küfre mi düştüm? Bu korku sebebiyle sürekli kalbimi ve imanımı kontrol etme ihtiyacı hissediyorum.
Bu düşüncelerden rahatsız oluyorum, onları istemiyorum ve onlara razı değilim. Ancak yine de “Ya içimde fark etmediğim bir şüphe varsa?” korkusundan kurtulamıyorum.
Hocam, bu anlattığım durum vesvese olarak mı değerlendirilmelidir? İstem dışı gelen bu düşünceler ve içimdeki huzursuzluk, kişinin imanına zarar verir mi?
