Küresel Devleri Dize Getiren Güç: Boykot Gerçekten İşe Yarıyor mu?

Esselâmü aleyküm ve rahmetullâhi ve berekâtühü değerli kardeşlerim,

Sokakta yürürken vitrinlere bakıyoruz. Sıcak bir kahve bardağı, soğuk bir meşrubat kutusu, parlak ambalajlı bir çikolata... Nefis fısıldıyor: "Yahu sen almasan başkası alacak. Senin cebinden çıkacak 50-100 lira bu savaşı durdurur mu? Koskoca devletlerin sustuğu yerde senin boykotun neyi değiştirecek?"

İşte bu soru, şeytanın ve modern çaresizlik hissinin üzerimize serptiği en zehirli tozdur. Gözlerimizi kapatıp vicdanımızı susturmamız için uydurulmuş en konforlu yalandır.

Gelin bu konuyu hissi sloganlarla değil; akılla, resmi finans raporlarıyla, ekonomi kanunlarıyla ve bizzat Allah Resûlü'nün (s.a.v.) sünnetiyle en ince ayrıntısına kadar masaya yatıralım.

1. Mantıksal ve İktisadi Gerçek: Şirketler Tanklardan Değil, Kuruşlardan Beslenir​

Kapitalist dünya düzeninde hiçbir ordu, hiçbir hükümet ve hiçbir silah şirketi; arkasında kâr eden bir pazar olmadan tek bir gün bile ayakta kalamaz.

• Marjinal Kârın Çöküşü: Küresel perakende ve gıda devleri %60-%70 kâr marjıyla çalışmaz. Çoğunun net kâr marjı %5 ile %12 arasındadır. Bu şu anlama gelir: Bir şirketin satışlarında halkın boykotuyla yaşanacak %8 ila %10'luk bir düşüş, o şirketin tüm kârını sıfırlar; onu doğrudan zarar eden bir işletmeye dönüştürür.
• Tüketici Gücü (Consumer Power): Bir kurşunun maliyeti bellidir; onu üreten fabrikanın ödediği vergi bellidir; o vergiyi toplayan holdinglerin kasası ise senin ve benim market kasasında bıraktığımız paralardan dolar. Sen elini o raftan çektiğinde sadece bir teneke kutuyu bırakmıyorsun; o devasa dişlinin çarkına bir avuç kum atıyorsun.

2. Rakamlar Yalan Söylemez: Boykotun Şirketleri Diz Çöktüren Resmî Verileri​

"Boykot işe yaramıyor" diyenler, küresel piyasaların bilançolarına bakmayanlardır. İşte uluslararası borsa ve finans kuruluşlarının resmi kayıtlarına yansıyan gerçekler:

3. İslami Şuur: "Benim Safım Neresi?"​

İslamiyet sadece namaz ve oruçtan ibaret değildir; İslamiyet alışveriş fişimizde, tercihlerimizde ve zalime karşı aldığımız tavırdadır.

1. Zulme Meyletmenin Vebali:

Rabbimiz Kur'an-ı Kerim'de çok açık bir sınır çizer:

"Zulmedenlere meyletmeyin; yoksa size de ateş dokunur. Sizin Allah’tan başka dostlarınız yoktur; sonra yardım da göremezsiniz."
(Hûd Suresi, 113. Ayet - Diyanet Kur'an Meali)

Genişletmek için tıkla ...

Alimin biri der ki: "Zalimin terzisine 'Sen zalime elbise dikerek ona yardım ediyorsun' denmiş. Terzi 'Ben sadece dikiyorum, asıl yardım eden kumaşı satan değil midir?' demiş. Alim cevap vermiş: 'Hayır, kumaşı satan yardım ediyor, sen bizzat zalimin ta kendisisin.'" Bizler o market rafından aldığımız her ambalajla o zulmün kumaşını mı dokuyoruz, yoksa ipliğini mi kesiyoruz?

2. Sahabenin Ambargo Sünneti: Sümâme bin Üsâl (r.a.)



Boykot sonradan uydurulmuş bir eylem değil, bizzat Asr-ı Saadet'te müşrikleri dize getiren nebevi bir stratejidir. Yemâme Emiri Sümâme bin Üsâl Müslüman olduğunda, Mekkeli müşriklerin Müslümanlara yaptığı zulmü görünce onlara şu tarihi resti çekmiştir:

"Allah’a yemin ederim ki, Resûlullah (s.a.v.) izin vermedikçe Yemâme’den size tek bir buğday tanesi bile gelmeyecektir!"

Genişletmek için tıkla ...

Bu boykot Mekke'de öyle bir kıtlık ve panik yarattı ki, o kibirli müşrikler Efendimiz'e (s.a.v.) elçi gönderip ambargoyu kaldırması için yalvarmak zorunda kaldılar.

• Kaynak: Sahîh-i Buhârî, Kitâbü'l-Meğâzî, Hadis No: 4372; Sahîh-i Müslim, Kitâbü'l-Cihâd, Hadis No: 1764. (Sorularla İslamiyet - Hadis İncelemesi)

3. Malla Cihadın Farziyeti:

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyuruyor:

"Müşriklere karşı mallarınızla, canlarınızla ve dillerinizle cihat ediniz."
(Ebû Dâvûd, Cihâd 17, Hadis No: 2504; Nesâî, Cihâd 1)

Genişletmek için tıkla ...

Eğer bugün Gazzeli bir yetimin yanına gidip canımızla siper olamıyorsak, elimizdeki akıllı telefonla mazlumun sesini duyurmak dille cihattır; cebimizdeki parayı zalime harcamamak ise malla cihadın asgari şartıdır.

4. Karıncanın Yangına Taşıdığı Su​

Hz. İbrahim ateşe atılırken ağzında bir damla su taşıyan o karıncayı hatırla kardeşim.

Demişler ki: "Senin bir damla suyun bu devasa Nemrud ateşini söndürmeye yeter mi?"

Karınca cevap vermiş: "Söndürmeye yetmeyeceğini ben de bilirim; lakin maksat safım belli olsun."

Yarın mahşer meydanında amel defterlerimiz açıldığında, parmaklarımızın, adımlarımızın ve harcadığımız her kuruşun hesabı sorulduğunda; "Yâ Rabbi! Elimden orduları yürütmek gelmedi, füzeleri durduramadım ama Senin rızan için nefsimin arzuladığı o bir bardak kahveyi, o bir şişe deterjanı, o zulüm kokan markayı terk ettim. Ben safımı mazlumdan yana seçtim" diyebilecek bir yüzümüz olsun.

Bu Şuuru Yaşatmak İçin Ne Yapmalıyız?​

• Alternatifsiz Değiliz: Boykot mahrumiyet değil, yerli, ahlaklı ve helal üreticilere alan açmaktır. Kendi pazarımızı inşa etme fırsatıdır.
• Nefsi Terbiye Etmek: Bir markanın tadı veya kalitesi, bir çocuğun hayatından veya onurumuzdan daha değerli değildir.
• İstikrar: Boykot üç günlük bir öfke nöbeti değil; ömür boyu sürecek bir mümin duruşu ve tüketim ahlakıdır.

Gelin kardeşlerim; gevşemeyelim, mahzun olmayalım. Bir kuruş deyip geçmeyelim. Birleşen damlaların oluşturduğu o sele hep birlikte omuz verelim.

Rabbim bizleri zulmün karşısında dimdik duran, safı ve ameli dosdoğru olan kullarından eylesin. Dualarımızda ve tüketim tercihlerimizde kardeşlerimizi unutmayalım.

Konuya önemli bir boyut daha eklemek gerekir kardeşlerim:

"Boykot boş iş" diyenlerin ıskaladığı en büyük hakikat, boykotun bizzat siyonistlerin dünyaya karşı kullandığı, fakat kendilerine karşı kullanılmasını hiç istemedikleri bir yöntem olmasıdır.
Bugün Batı'da en ufak bir Filistin desteği veren veya işgali eleştiren bir oyuncu anında film setinden kovuluyor, sporcuların sözleşmeleri feshediliyor. Harvard ve UPenn gibi üniversitelerde öğrenciler israil'i protesto etti diye siyonist milyarderler yüz milyonlarca dolarlık fon ve bağışlarını bir gecede keserek rektörleri istifaya zorladı. Karşı taraf, tek bir cümlenin bile bedelini parayı, yatırımı ve tüketimi organize bir silah gibi kullanarak ödetiyor.
Kendileri paranın gücünü dünyaya karşı sansür ve boykot aracı olarak kullanırken; iş Müslümanların market kasasında duruş sergilemesine gelince "Canım bir dondurmayla mı batacaklar?" propagandası yaymaları tesadüf değildir. Kendi ellerindeki silahın Müslümanlar tarafından keşfedilip bir güce dönüşmesinden ödleri kopuyor.
Düşmanın tüm dünyayı terbiye etmek için kullandığı bu gücü kendi elimizdeyken küçümsemek akıl kârı mıdır?
Sizler bu konuda ne düşünüyorsunuz?