V
Çevrimdışı
Dünya siyasetindeki mevcut tabloyu ve Rusya-Ukrayna savaşı üzerinden şekillenen yeni düzeni incelediğimizde, Müslüman toplumlar için dini referanslardan bağımsız, tamamen rasyonel ve stratejik çıkarımlar yapmak mümkündür; bu sürecin öğrettiği ilk ders, uluslararası ilişkilerde "hukuk" veya "insan hakları" gibi kavramların sadece güçlü devletlerin çıkarlarına hizmet ettiği sürece hatırlandığı, güç dengesi dışında kalanların ise her an kaderine terk edilebileceğidir. Kendi savunma teknolojisini üretmeyen, temel ihtiyaçlarında dışa bağımlı kalan ve stratejik savunmasını başkalarının vaatlerine emanet eden toplumların, kriz anlarında nasıl yalnızlaştığını ve birer "pazarlık unsuru" haline getirildiğini açıkça görmekteyiz; bu durum bizlere askeri ve ekonomik tam bağımsızlığın bir lüks değil, bu acımasız küresel ormanda var olabilmenin tek şartı olduğunu kanıtlamaktadır.
Müslüman coğrafyalar, geçmişin kağıt üzerindeki garantilerinin bugün nasıl buharlaştığına bakarak, kendi aralarında gerçekçi, somut ve çıkar odaklı ittifaklar kurmadıkları sürece küresel güçlerin satranç tahtasında piyon olmaktan kurtulamazlar. Bir diğer önemli ders ise kamuoyu algısının yönetilmesidir; batı dünyasının kendi lehine olan durumları nasıl birer "özgürlük mücadelesi" olarak kutsayıp, benzer dramlar İslam dünyasında yaşandığında nasıl derin bir sessizliğe gömüldüğünü görmek, kendi medyamızı ve lobi gücümüzü inşa etmenin hayatiyetini ortaya koymaktadır.
Bu devirde haklı olmak yetmemekte, haklılığını koruyacak caydırıcı bir askeri güce, teknolojik üstünlüğe ve ekonomik dayanıklılığa sahip olmak gerekmektedir; dolayısıyla duygusal tepkiselliği bir kenara bırakıp, eğitimden sanayiye her alanda "kendi kendine yetebilirlik" ilkesini merkeze alan rasyonel bir uyanış şarttır.
Küresel güçlerin iki yüzlü tutumlarına şaşırmak yerine, bu düzenin kurallarını anlayıp oyunun içinde edilgen bir kurban değil, oyun kurucu bir aktör olmak için birleşmek ve güçlenmek tek çıkış yoludur.
Müslüman coğrafyalar, geçmişin kağıt üzerindeki garantilerinin bugün nasıl buharlaştığına bakarak, kendi aralarında gerçekçi, somut ve çıkar odaklı ittifaklar kurmadıkları sürece küresel güçlerin satranç tahtasında piyon olmaktan kurtulamazlar. Bir diğer önemli ders ise kamuoyu algısının yönetilmesidir; batı dünyasının kendi lehine olan durumları nasıl birer "özgürlük mücadelesi" olarak kutsayıp, benzer dramlar İslam dünyasında yaşandığında nasıl derin bir sessizliğe gömüldüğünü görmek, kendi medyamızı ve lobi gücümüzü inşa etmenin hayatiyetini ortaya koymaktadır.
Bu devirde haklı olmak yetmemekte, haklılığını koruyacak caydırıcı bir askeri güce, teknolojik üstünlüğe ve ekonomik dayanıklılığa sahip olmak gerekmektedir; dolayısıyla duygusal tepkiselliği bir kenara bırakıp, eğitimden sanayiye her alanda "kendi kendine yetebilirlik" ilkesini merkeze alan rasyonel bir uyanış şarttır.
Küresel güçlerin iki yüzlü tutumlarına şaşırmak yerine, bu düzenin kurallarını anlayıp oyunun içinde edilgen bir kurban değil, oyun kurucu bir aktör olmak için birleşmek ve güçlenmek tek çıkış yoludur.
