Şiddet Ve Terörle Nereye Kadar?

  • Konbuyu başlatan Serva
  • Başlangıç tarihi
S

Serva

Guest
Şiddet ve Terörle Nereye Kadar?

Her şeyden önce bir gerçeği tespit edelim: Şiddet ve terör, en temelde insanın doğasına, fıtrata aykırıdır. Amaç, ne kadar anlamlı, ne kadar yüksek olursa olsun, eğer yöntem olarak şiddet ve terör esas alınıyorsa, istenilen sonuca hiçbir zaman ulaşılamaz. Çünkü, insanlık tarihi, şiddet ve terörle var olmaya çalışanların, eninde sonunda, kendi kendilerini yok ettiklerini göstermektedir. Belki de bu yüzden, şiddetin ve terörün en mühim gıdası cehalet ve hamakattır.

Şiddet,karşıt görüşte olan insanları,ikna etme yerine, kaba kuvvetle ve zor kullanarakbir şeyler yapmaya veyabelli bir fikri kabul etmeye zorlamak anlamına gelmektedir. Terörün ise, kokutma, yıldırma, tedhiş; cana kıyma ve malı mülkü yakıp yıkma, insanları kışkırtma gibi anlamları vardır. Terör, şiddetin daha çok siyasi bir amacı gerçekleştirmek için sistemli olarak kullanılması şeklinde tanımlanabilir. Terörde örgütlülük ve devamlılık söz konusudur. Terör olarak nitelenen şiddetin kuralı da yoktur.

Şiddet ve terörün ortaya çıkmasını hazırlayan, bazı hastalıklı beyinlerde meşru görülmesine yol açan pek çok sebep vardır. Yoksulluk, özgürlüklerin kısıtlanması, adaletsizlik, ezilmişlik hemen akla gelebilecek sebeplerdir. Ancak, bütün bunlar, masum insanların insafsızca öldürülmesini meşrulaştırmaya yetmez. İnsanın hırsının, açgözlülüğünün tavan yaptığı, öfkesinin aklını örttüğü, vicdanının sağırlaştığı kör bir nokta vardır: Egemenlik meselesi. Aslında, şiddetin de, terörün de çekirdeğinde bir tür “iktidar hırsı”nın yattığını görmezlikten gelmek mümkün değildir. İnsanların gözünü kör eden, vicdanlarını susturan işte bu hırstır. Çoğu zaman, işin özünde yatan bu husus, kolayca kamufle edilebilmektedir. Bu gerçeği göz ardı ederek, atılacak her adım, taviz olarak anlaşılacak ve sorunu çözümsüz hale getirecektir.

Şiddet ve terörün, toplumda taban bulabilmesi, yapılan işin, bir şekilde meşrulaştırılmasına, ya da meşru gösterilmesine bağlıdır. Bu noktada, insanların zaafları ve beklentileri kullanıldığı gibi, gelenekteki hastalıklı damarlardan da beslenilmektedir. Müslüman kültürde, şiddeti ve terörü besleyen, hatta meşrulaştırılmasını kolaylaştıran hastalıklı bir yapı vardır. Bu yapıda insan algısı “ötekileştirme”yi kolaylaştırır. Ölü ve ölümseverlik, insanı kolayca feda etmeyi mümkün kılar. Bu yapı ezilmişlik psikolojisi ile buluştuğu zaman, din, siyasal ideolojiye, egemenlik hırsına hizmet eder hale gelebilir. En kötüsü, din, birleştirmek yerine ayrıştırmaya; ayrılıkçı duruşlara meşruiyet kazandırmaya başlayabilir. Türkiye’de böylesi bir sürecin başladığının işaretlerini görmek mümkün hale gelmiştir.

Müslümanların yaşadıkları yörelerde, maalesef, insanın, hayatın, barışın çok da değerli olduğunu söyleyemiyoruz. Müslüman kültüre kök salan hastalıklı damar, hem ölüm/ ölüseverliği, hem de şiddeti ve terörü besliyor. Bunun sebebinin ne olabileceği üzerinde derin çözümlemeler yapılabilir. Ancak, bir sebep var ki, insanı derinden ürpertiyor. İnsanı, dine, töreye, geleneklere, ideolojiye feda etmek... Sanıyorum, hastalıklı damar, daha çok buradan besleniyor. Yüce Yaratıcı insanı önemsiyor; onu uyarmak için vahiy gönderiyor. Müslüman insan, vahyi anlayıp, özgürleşeceği yerde, başta gelenek olmak üzere her şeyi kutsallaştırıyor, dinleştiriyor; insanı da uydurduğu dine kurban veriyor. İslam, hayatı ve barışı esas alan bir dindir. Eğer, insanca yaşamaktan, insan olmaktan söz edilecekse, hayatın, adaletin, barışın olmadığı yerde insanlığın yeşerme imkanı bulamayacağını belirtmekte fayda vardır.

Öte yandan, şiddet ve terörün, insan onurunu zedeleyen küresel bir boyut kazandığı gerçeği de ortadadır. Küresel aktörler, dünyayı istedikleri gibi biçimlendirebilmek, sömürü düzeninin ömrünü uzatabilmek için, şiddet ve terörü onursuzca kullanabilmektedirler.

Sonuçta olan, masum insanlara olmaktadır. Ocaklara ateş düşmekte, anaların yüreği yanmaktadır. Bir buçuk milyar Müslüman, şiddetin, terörün, yoksulluğun, adaletsizliğin pençesinde kıvranmaktadır.

Din adına hiçbir sebep, ölüme, şiddete ve terörü meşrulaştırmaya izin vermez. Kur’an’a göre bir tek insanın haksız yere öldürülmesi, bütün insanlığın öldürülmesi gibidir. Bir tek insanın hayat bulması da, bütün insanların hayat bulması gibidir (5/32).

Ortada küresel nitelik taşıyan bir sorun vardır ve bu sorun bütün insanlığın geleceğini tehdit etmektedir. Hiç kuşkusuz adaletin egemen olduğu sağlıklı bir demokrasi, bir dereceye kadar çözüm getirebilir. Ancak, terörün etnik ve egemenliğe dayalı bir boyutu varsa, geleneğin içindeki hastalıklı damarın, daha bir belirleyici olduğunu unutmamak gerekir. Ayrıca, şiddet ve terörle mücadele top yekün bir mücadele olmalıdır. Bu konuda ortaya çıkan/ çıkacak olan her türlü zaaf ve zaaf olarak anlaşılabilecek husus, terörün değirmenine su taşımak anlamına gelir.

Şiddeti ve terörü sadece güvenlik sorunu olarak görmek, aslında onu doğru anlayamamak demektir. Çünkü, unutmamak gerekir ki, sorunun asıl kaynağı insandır. Şiddet ve terör, her ne kadar insanın potansiyel olarak iyiyi de, kötüyü de yapabilecek olması ile ilgili görünse de, insanın fıtratına uygun değildir ve sonradan öğrenilmektedir. İnsanlar, şiddet yanlısı, ya da terörist olarak doğmazlar; sonradan şiddeti yaşam biçimi olarak benimseyebilirler ve terör eylemlerinde bulunabilirler.

Şiddetin ve terörün ilacı “yaratıcı sevgi”, “insanın yaratıcı yeteneklerinin etkin olmasına imkan sağlamak” ve “yüksek güven kültürü yaratmak”tır. Bunun için de, önce insanların insan olmanın başlı başına bir değer olduğunu görmeleri gerekir. Sonra da, şiddet ve terörle bir yere varılamayacağının bilinmesi lazımdır. Şiddet ve terör, onu yaşam biçimi haline getirenlere yaşama izni vermez.
 

f471h

İyi Bilinen Üye
Üye
Müslüman'lar terör konusunda en saf ve masum konumdalar. Böyle romantik hikayelerle bir yere varılmaz. Müslüman'lar insanlığın var oluşundan bu yana görülebilecek en şiddetli zulümlere maruz kaldı. Hanelerine bombalar düştü, evlatlarının parçalarını topladılar, kadınlarına el sürüldü, en ilkesiz düşmanlarla karşı karşıya kaldılar. Bu kadar şeyin karşısında sadece beldelerini koruma haklarını kullandılar ve kendi topraklarında faaliyet gösterdiler. Terör denilen şeyi buraya anglosaksonlar getirdi. Diğer ülkeler petrol, maden ve çeşitli kaynaklar için dünyada çok büyük kan akıttılar ama bunlara terör denmedi, Müslüman'lar kendi mekanlarında savunma hakkını kullanınca bunun adına terör dendi.

Müslümanlar bu kadar şey karşısında dünyayı havaya uçurmayıp yerlerinde sakince oturduğu için Müslüman'lara dünya teşekkür edip minettar olmalı.

Müslüman'ların dışında kalanlar bu şımarıklığın, bu umursamazlığı bedelini korkarım geri dönüşü olmayacak şekilde yüksek şiddet altında ödeyecekler.

Terörde teröristte onlardır, bizler masumuz, en çılgınımız bile ayakları üzerine basamayan ingiliz bebesinden daha masumdur.

Artık yeter.
 

Firak

🍁
Süper Moderatör
Akife Hanımlar
Üye
Müslüman'lar terör konusunda en saf ve masum konumdalar. Böyle romantik hikayelerle bir yere varılmaz. Müslüman'lar insanlığın var oluşundan bu yana görülebilecek en şiddetli zulümlere maruz kaldı. Hanelerine bombalar düştü, evlatlarının parçalarını topladılar, kadınlarına el sürüldü, en ilkesiz düşmanlarla karşı karşıya kaldılar. Bu kadar şeyin karşısında sadece beldelerini koruma haklarını kullandılar ve kendi topraklarında faaliyet gösterdiler. Terör denilen şeyi buraya anglosaksonlar getirdi. Diğer ülkeler petrol, maden ve çeşitli kaynaklar için dünyada çok büyük kan akıttılar ama bunlara terör denmedi, Müslüman'lar kendi mekanlarında savunma hakkını kullanınca bunun adına terör dendi.

Müslümanlar bu kadar şey karşısında dünyayı havaya uçurmayıp yerlerinde sakince oturduğu için Müslüman'lara dünya teşekkür edip minettar olmalı.

Müslüman'ların dışında kalanlar bu şımarıklığın, bu umursamazlığı bedelini korkarım geri dönüşü olmayacak şekilde yüksek şiddet altında ödeyecekler.

Terörde teröristte onlardır, bizler masumuz, en çılgınımız bile ayakları üzerine basamayan ingiliz bebesinden daha masumdur.

Artık yeter.
CezekAllahu khayr.
 

eL_Muhacir

İlimsiz mucahid katil,cihadsız alim belam olur.
Yönetici
Frm. Yöneticisi
Şiddet ve Terörle Nereye Kadar?

Her şeyden önce bir gerçeği tespit edelim: Şiddet ve terör, en temelde insanın doğasına, fıtrata aykırıdır. Amaç, ne kadar anlamlı, ne kadar yüksek olursa olsun, eğer yöntem olarak şiddet ve terör esas alınıyorsa, istenilen sonuca hiçbir zaman ulaşılamaz. Çünkü, insanlık tarihi, şiddet ve terörle var olmaya çalışanların, eninde sonunda, kendi kendilerini yok ettiklerini göstermektedir. Belki de bu yüzden, şiddetin ve terörün en mühim gıdası cehalet ve hamakattır.

Şiddet,karşıt görüşte olan insanları,ikna etme yerine, kaba kuvvetle ve zor kullanarakbir şeyler yapmaya veyabelli bir fikri kabul etmeye zorlamak anlamına gelmektedir. Terörün ise, kokutma, yıldırma, tedhiş; cana kıyma ve malı mülkü yakıp yıkma, insanları kışkırtma gibi anlamları vardır. Terör, şiddetin daha çok siyasi bir amacı gerçekleştirmek için sistemli olarak kullanılması şeklinde tanımlanabilir. Terörde örgütlülük ve devamlılık söz konusudur. Terör olarak nitelenen şiddetin kuralı da yoktur.

Şiddet ve terörün ortaya çıkmasını hazırlayan, bazı hastalıklı beyinlerde meşru görülmesine yol açan pek çok sebep vardır. Yoksulluk, özgürlüklerin kısıtlanması, adaletsizlik, ezilmişlik hemen akla gelebilecek sebeplerdir. Ancak, bütün bunlar, masum insanların insafsızca öldürülmesini meşrulaştırmaya yetmez. İnsanın hırsının, açgözlülüğünün tavan yaptığı, öfkesinin aklını örttüğü, vicdanının sağırlaştığı kör bir nokta vardır: Egemenlik meselesi. Aslında, şiddetin de, terörün de çekirdeğinde bir tür “iktidar hırsı”nın yattığını görmezlikten gelmek mümkün değildir. İnsanların gözünü kör eden, vicdanlarını susturan işte bu hırstır. Çoğu zaman, işin özünde yatan bu husus, kolayca kamufle edilebilmektedir. Bu gerçeği göz ardı ederek, atılacak her adım, taviz olarak anlaşılacak ve sorunu çözümsüz hale getirecektir.

Şiddet ve terörün, toplumda taban bulabilmesi, yapılan işin, bir şekilde meşrulaştırılmasına, ya da meşru gösterilmesine bağlıdır. Bu noktada, insanların zaafları ve beklentileri kullanıldığı gibi, gelenekteki hastalıklı damarlardan da beslenilmektedir. Müslüman kültürde, şiddeti ve terörü besleyen, hatta meşrulaştırılmasını kolaylaştıran hastalıklı bir yapı vardır. Bu yapıda insan algısı “ötekileştirme”yi kolaylaştırır. Ölü ve ölümseverlik, insanı kolayca feda etmeyi mümkün kılar. Bu yapı ezilmişlik psikolojisi ile buluştuğu zaman, din, siyasal ideolojiye, egemenlik hırsına hizmet eder hale gelebilir. En kötüsü, din, birleştirmek yerine ayrıştırmaya; ayrılıkçı duruşlara meşruiyet kazandırmaya başlayabilir. Türkiye’de böylesi bir sürecin başladığının işaretlerini görmek mümkün hale gelmiştir.

Müslümanların yaşadıkları yörelerde, maalesef, insanın, hayatın, barışın çok da değerli olduğunu söyleyemiyoruz. Müslüman kültüre kök salan hastalıklı damar, hem ölüm/ ölüseverliği, hem de şiddeti ve terörü besliyor. Bunun sebebinin ne olabileceği üzerinde derin çözümlemeler yapılabilir. Ancak, bir sebep var ki, insanı derinden ürpertiyor. İnsanı, dine, töreye, geleneklere, ideolojiye feda etmek... Sanıyorum, hastalıklı damar, daha çok buradan besleniyor. Yüce Yaratıcı insanı önemsiyor; onu uyarmak için vahiy gönderiyor. Müslüman insan, vahyi anlayıp, özgürleşeceği yerde, başta gelenek olmak üzere her şeyi kutsallaştırıyor, dinleştiriyor; insanı da uydurduğu dine kurban veriyor. İslam, hayatı ve barışı esas alan bir dindir. Eğer, insanca yaşamaktan, insan olmaktan söz edilecekse, hayatın, adaletin, barışın olmadığı yerde insanlığın yeşerme imkanı bulamayacağını belirtmekte fayda vardır.

Öte yandan, şiddet ve terörün, insan onurunu zedeleyen küresel bir boyut kazandığı gerçeği de ortadadır. Küresel aktörler, dünyayı istedikleri gibi biçimlendirebilmek, sömürü düzeninin ömrünü uzatabilmek için, şiddet ve terörü onursuzca kullanabilmektedirler.

Sonuçta olan, masum insanlara olmaktadır. Ocaklara ateş düşmekte, anaların yüreği yanmaktadır. Bir buçuk milyar Müslüman, şiddetin, terörün, yoksulluğun, adaletsizliğin pençesinde kıvranmaktadır.

Din adına hiçbir sebep, ölüme, şiddete ve terörü meşrulaştırmaya izin vermez. Kur’an’a göre bir tek insanın haksız yere öldürülmesi, bütün insanlığın öldürülmesi gibidir. Bir tek insanın hayat bulması da, bütün insanların hayat bulması gibidir (5/32).

Ortada küresel nitelik taşıyan bir sorun vardır ve bu sorun bütün insanlığın geleceğini tehdit etmektedir. Hiç kuşkusuz adaletin egemen olduğu sağlıklı bir demokrasi, bir dereceye kadar çözüm getirebilir. Ancak, terörün etnik ve egemenliğe dayalı bir boyutu varsa, geleneğin içindeki hastalıklı damarın, daha bir belirleyici olduğunu unutmamak gerekir. Ayrıca, şiddet ve terörle mücadele top yekün bir mücadele olmalıdır. Bu konuda ortaya çıkan/ çıkacak olan her türlü zaaf ve zaaf olarak anlaşılabilecek husus, terörün değirmenine su taşımak anlamına gelir.

Şiddeti ve terörü sadece güvenlik sorunu olarak görmek, aslında onu doğru anlayamamak demektir. Çünkü, unutmamak gerekir ki, sorunun asıl kaynağı insandır. Şiddet ve terör, her ne kadar insanın potansiyel olarak iyiyi de, kötüyü de yapabilecek olması ile ilgili görünse de, insanın fıtratına uygun değildir ve sonradan öğrenilmektedir. İnsanlar, şiddet yanlısı, ya da terörist olarak doğmazlar; sonradan şiddeti yaşam biçimi olarak benimseyebilirler ve terör eylemlerinde bulunabilirler.

Şiddetin ve terörün ilacı “yaratıcı sevgi”, “insanın yaratıcı yeteneklerinin etkin olmasına imkan sağlamak” ve “yüksek güven kültürü yaratmak”tır. Bunun için de, önce insanların insan olmanın başlı başına bir değer olduğunu görmeleri gerekir. Sonra da, şiddet ve terörle bir yere varılamayacağının bilinmesi lazımdır. Şiddet ve terör, onu yaşam biçimi haline getirenlere yaşama izni vermez.
evet hiroşima ve nagazakiye atom bombasını atanlar müslümanlar
Bugün en büyük silah üretimi de müslümanlar da
bir çok arap ülkesini işgal edenlerde yine müslümanlar
Ve bunların eğitimini almak için binlerce üniversite inşa ettiren yine müslümanlar
600 sene hüküm süren osmanlı devletini yıkanlar da müslümanlar

tabi daha sonra terörle bi yere varılmaz ilkesi ile ülkemize karanfil çelenkleri ile gelen avrupa medeniyeti T.c hükümetini kurarak muasır medeniyetine vakıf oldukta,terör olayı bitti çok şükür
 

Ebu Selman et-Turkî

Yeni Üye
Üye
Kusura bakma bacım ama ilk paragraftan sonrasını okumadım bile. Senden ricam bu tür bir yazıyı İngilizce olarak kaleme al ve batılıların forum sitelerinde paylaş, "Müslümanların topraklarını niçin işgal ediyorsunuz, şiddetle bir yere varılmaz, yüz binlerce Müslümanı niçin öldürüyorsunuz" falan yaz.
 

Strangers

Şam Bir Sabır Kalesi Oldu...
Üye
Müslüman'lar terör konusunda en saf ve masum konumdalar. Böyle romantik hikayelerle bir yere varılmaz. Müslüman'lar insanlığın var oluşundan bu yana görülebilecek en şiddetli zulümlere maruz kaldı. Hanelerine bombalar düştü, evlatlarının parçalarını topladılar, kadınlarına el sürüldü, en ilkesiz düşmanlarla karşı karşıya kaldılar. Bu kadar şeyin karşısında sadece beldelerini koruma haklarını kullandılar ve kendi topraklarında faaliyet gösterdiler. Terör denilen şeyi buraya anglosaksonlar getirdi. Diğer ülkeler petrol, maden ve çeşitli kaynaklar için dünyada çok büyük kan akıttılar ama bunlara terör denmedi, Müslüman'lar kendi mekanlarında savunma hakkını kullanınca bunun adına terör dendi.

Müslümanlar bu kadar şey karşısında dünyayı havaya uçurmayıp yerlerinde sakince oturduğu için Müslüman'lara dünya teşekkür edip minettar olmalı.

Müslüman'ların dışında kalanlar bu şımarıklığın, bu umursamazlığı bedelini korkarım geri dönüşü olmayacak şekilde yüksek şiddet altında ödeyecekler.

Terörde teröristte onlardır, bizler masumuz, en çılgınımız bile ayakları üzerine basamayan ingiliz bebesinden daha masumdur.

Artık yeter.
Ağzına, yüreğine, kalemine sağlık akhi.
Cezakellahu hayraan
 
Üst Alt