Kardeşler Vesveselerinizin Sıkıntılarınızın en büyük sebebi '' ALLAHU ALEM '' Şeytan Türü cinlerdir.
Soru İrtidadıma Sebeb Olan Vesveselerden Kurtulma Yolları Nelerdir?
- Konuyu Başlatan nereyeboyle
- Başlangıç tarihi
Obsesif-Kompulsif Bozukluk_ Dini Takıntı ve Vesvese Hastalıgı
Sitede bu sıkıntılara yakalanan kardeşler vardı ve kurtulmuşlardı diye hatırlıyorum konusu daha önce geçmişti İslami açıdan açıklamasını bilmiyorum şeytanın vesvesesi olabilir Allahu alem Rabbim şifa versin herkese amin
Sitede bu sıkıntılara yakalanan kardeşler vardı ve kurtulmuşlardı diye hatırlıyorum konusu daha önce geçmişti İslami açıdan açıklamasını bilmiyorum şeytanın vesvesesi olabilir Allahu alem Rabbim şifa versin herkese amin
Teşekkürler kardeş şimdi şükür sıkıntım yok
ayni mesele kardes .. yazim acik olmamis senin basina gelenler Allah swt seytani niye yarrati diye sorup duran kisininde, benimde ve bir cok kisininde basina gelmis, hamdolsun bende yok su an, belki binde bir ama takmiyorum biliyorumki seytandan bir vesvese o yuzden seytandan Allah'a siginip tovbe edip bir kac zikir cekiyorum ..
Rabbim bizi seytanin serinden korusun, nefsimize birakmasin AMIN
Abi yazını düzeltsen
seytan Allah swt yi yarattı demişsin bak şeytan bu şekilde dilimizi eğip bükebiliyor istem dışı da olsa
Abi yazını düzeltsen
duzeltemem duzelt butonu calismiyor ADMIN NERDESIN !
Rabbim bizi af etsin dil surcmesi akhi .. ben senin rabbinim diyen colde devesini kaybeden adamin hadisi geldi aklima ..
Belki o hadisi bizimle paylasarak Allah katında hatanı düzeltebilirsin akhi
Belki o hadisi bizimle paylasarak Allah katında hatanı düzeltebilirsin akhi
Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in hizmetkârı olan Ebû Hamza Enes İbni Mâlik el–Ensârî radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
“Kulunun tövbe etmesinden dolayı Allah Teâlâ’nın duyduğu memnuniyet, sizden birinin ıssız çölde kaybettiği devesini bulduğu zamanki sevincinden çok daha fazladır.” Buhârî, Daavât 4; Müslim, Tevbe 1, 7, 8.
Müslim’in başka bir rivayeti de şöyledir:
“Herhangi birinizin tevbesinden dolayı Allah’ın duyduğu hoşnutluk ıssız çölde giderken üzerindeki yiyecek ve içeceği ile birlikte devesini kaybetmiş ve tüm ümitlerini de yitirmiş halde bir ağacın gölgesine uzanıp yatan, derken devesinin yanına dikiliverdiğini gören ve yularına yapışarak aşırı sevincinden dolayı ne söylediğini bilmeyerek Allah’ım sen benim Rabbim ben de senin kulunum diyeceği yerde, sen benim kulumsun ben de senin Rabbinim diyen kimsenin sevincinden çok daha fazladır.” Müslim, Tevbe 7.
Hadis şu şekildedir: “Bir adam hiç bitki bulunmayan, ıssız, tehlikeli bir çölde, beraberinde yiyeceğini ve içeceğini üzerine yüklemiş olduğu bineği ile birlikte seyahat etmektedir. Bir ara (yorgunluktan) başını yere koyup uyur. Uyandığı zaman görür ki, hayvanı başını alıp gitmiştir. Her tarafta arar ve fakat bulamaz. Sonunda aç, susuz, yorgun ve bitap düşüp: "Hayvanımın kaybolduğu yere dönüp orada ölünceye kadar uyuyayım" der. Gelip ölüm uykusuna yatmak üzere kolunun üzerine başını koyup uzanır. Derken bir ara uyanır. Bir de ne görsün! Başı ucunda hayvanı durmaktadır, üzerinde de yiyecek ve içecekleri. Sonra adam sevincinin şiddetinden şaşırarak şöyle dedi: "Ey Allah'ım, sen benim kulumsun ben de senin Rabbinim.” Buharî, Da'avât 4; Müslim 3, (2744); Tirmizî, Kıyâmet 50, (2499, 2500).
Bu hadiste sözü geçen adam dedi: "Ey Allah'ım, sen benim kulumsun ben de senin Rabbinim” diyerek aslen küfür olan bir söz söylemiştir. Ancak adam bu sözleriyle Allah’ın kendisinin kulu, kendisinin de Allah’ın rabbi olduğunu kastetmemiştir. Bilakis aşırı sevincinden dolayı, küfür olan bir sözü söylemeyi kastetmemiş fakat hata etmiştir. Şeyh Ebu Muhammed yine aynı şekilde bu konu da bir sahabinin Kafirun Suresi’ni okurken “Ey Kafirler! Ben sizin taptığınıza tapıyorum. Ve biz de sizin taptığınıza tapıyoruz” şeklinde yanlış okumasını delil olarak getirmekte ve İbn-i Kayyim’in şu şözünü aktarmaktadır:
“Muhakkak ki intifaul kast, tekfirin muteber engellerinden bir tanesidir. Bundan dolayı kasıt olmadığı ve irade dışı gerçekleştiği için bu o kişiyi küfre götürmemiştir.” İbn-i Kayyim el-Cevziyye, İlamu-l Muvakkıyn, 3/65,66
Yine Şeyh İbn-i Kayyim’den “kişinin söylediği sözün anlamını bilmeden, nefsinde oluşabilecek durumlardan dolayı söz sarfetmesinden dolayı sadece lafızlara bakmak suretiyle tekfir edilemeyeceği” sözünü aktarmaktadır.
Verdiğim linklerde cevabı var kardeşim. Ama okumak lazımAbdulmuizz hocam bu zihnimden gecen belaltı küfürler dolayısıyla küfre düşmüş müyümdür yani bi daha böyle bişey olursa günaha mı girmiş olurum