Çevrimdışı
Delilsiz İddialarda Bulunma Tehlikesi
Rabbimiz hakkında delilsiz iddialarda bulunma tehlikesi: Allah’ın Ay üzerinden Mahmut’a görünmesi iddiasının incelenmesi
İslam, Allah’ı hiçbir şeye benzemeyen (Leyse kemislihi şey-un) ve mekana sığmayan bir mutlaklık olarak tanımlarken; bir insanın "Allah’ın Ay’dan tecelli ederek kendisine gözüktüğü" iddiası, hem ilahi azamete hem de aklın temel prensiplerine yapılmış bir saldırıdır.
Allah’ı bir Ay, bir Güneş veya herhangi bir madde üzerinden tecelli ederken görmek, O’nu yaratılmışların (mahlukatın) seviyesine indirgemektir. Bu anlayış, Allah’ı maddeleştirme ve O’na sınır çizme çabasıdır. Sonsuz olanın sonlu bir varlıkta tecelli ettiğini iddia etmek, sadece dinin aslından sapmak değil, aynı zamanda mantıksal bir çöküştür. Allah, yarattığı hiçbir nesnenin içine girmez (Hulul) ve hiçbir fiziksel formda kula görünmez. Bu tür iddialar, dinin saf inancını mitolojik hikayelerle bulandırmaktır.
Maneviyat, Allah’ın emirlerine uymak ve toplumsal bir adalet bilinci inşa etmekken; bu tür hikayelerle maneviyatı kişisel bir "görüntü şölenine" indirgemek, dini bireysel bir tatmin aracına dönüştürmektedir. Ay’da Allah’ı gördüğünü iddia eden bir zihin, aslında kendi hayal dünyasını kutsallaştırmaktadır. İslam’ın evrensel gerçekleri, kişisel rüyalara veya birinin balkon keyfi sırasında gördüğü halüsinasyonlara kurban edilemez.
Bu anlatılar, inananları Kur'an'ın rehberliğinden koparıp, şahısların olağanüstü olduğu iddia edilen hallerine bağımlı kılmaktadır. Bir insanın gökyüzündeki bir cismi "ilahi bir tecelli" olarak pazarlaması, kitleleri düşünmekten ve araştırmaktan alıkoyarak onları birer itaat mekanizmasına dönüştürür. Din, Ay'ı veya Güneş'i "birilerinin gördüğü mucizeler" olarak değil, Allah’ın koyduğu yasalarla işleyen ayetler olarak okumayı emreder.
Allah’ı maddeye sığdıran, dini kişisel fantezilere alet eden ve ilahi hakikati bir gök cisminin görüntüsüne hapseden bu zihniyet, İslam'ın en temel ilkesi olan tevhide aykırıdır. Gerçek bir inanç, Ay’da suret aramak değil, Allah’ın yarattığı nizamda O’nun yasalarını görmek ve bu dünyaya adaletle hükmetmektir. Şahısların keramet iddiaları, Kur'an'ın açık ayetlerinin üstüne çıkarılamaz.
Rabbimiz hakkında delilsiz iddialarda bulunma tehlikesi: Allah’ın Ay üzerinden Mahmut’a görünmesi iddiasının incelenmesi
İslam, Allah’ı hiçbir şeye benzemeyen (Leyse kemislihi şey-un) ve mekana sığmayan bir mutlaklık olarak tanımlarken; bir insanın "Allah’ın Ay’dan tecelli ederek kendisine gözüktüğü" iddiası, hem ilahi azamete hem de aklın temel prensiplerine yapılmış bir saldırıdır.
Allah’ı bir Ay, bir Güneş veya herhangi bir madde üzerinden tecelli ederken görmek, O’nu yaratılmışların (mahlukatın) seviyesine indirgemektir. Bu anlayış, Allah’ı maddeleştirme ve O’na sınır çizme çabasıdır. Sonsuz olanın sonlu bir varlıkta tecelli ettiğini iddia etmek, sadece dinin aslından sapmak değil, aynı zamanda mantıksal bir çöküştür. Allah, yarattığı hiçbir nesnenin içine girmez (Hulul) ve hiçbir fiziksel formda kula görünmez. Bu tür iddialar, dinin saf inancını mitolojik hikayelerle bulandırmaktır.
Maneviyat, Allah’ın emirlerine uymak ve toplumsal bir adalet bilinci inşa etmekken; bu tür hikayelerle maneviyatı kişisel bir "görüntü şölenine" indirgemek, dini bireysel bir tatmin aracına dönüştürmektedir. Ay’da Allah’ı gördüğünü iddia eden bir zihin, aslında kendi hayal dünyasını kutsallaştırmaktadır. İslam’ın evrensel gerçekleri, kişisel rüyalara veya birinin balkon keyfi sırasında gördüğü halüsinasyonlara kurban edilemez.
Bu anlatılar, inananları Kur'an'ın rehberliğinden koparıp, şahısların olağanüstü olduğu iddia edilen hallerine bağımlı kılmaktadır. Bir insanın gökyüzündeki bir cismi "ilahi bir tecelli" olarak pazarlaması, kitleleri düşünmekten ve araştırmaktan alıkoyarak onları birer itaat mekanizmasına dönüştürür. Din, Ay'ı veya Güneş'i "birilerinin gördüğü mucizeler" olarak değil, Allah’ın koyduğu yasalarla işleyen ayetler olarak okumayı emreder.
Allah’ı maddeye sığdıran, dini kişisel fantezilere alet eden ve ilahi hakikati bir gök cisminin görüntüsüne hapseden bu zihniyet, İslam'ın en temel ilkesi olan tevhide aykırıdır. Gerçek bir inanç, Ay’da suret aramak değil, Allah’ın yarattığı nizamda O’nun yasalarını görmek ve bu dünyaya adaletle hükmetmektir. Şahısların keramet iddiaları, Kur'an'ın açık ayetlerinin üstüne çıkarılamaz.
