Çevrimdışı
Allahuteala, Yakub aleyhisselama şöyle vahyetti: “Evladın Yusuf’u senden niçin ayırdığımı biliyor musun?”
Yakub aleyhisselam “Hayır” deyince Allahuteala buyurdu ki: “Çünkü sen, Yusuf’un kardeşlerine ‘Onu kurt yemesinden korkuyorum’ dedin. Kurttan korktun ama onu bana emanet etmedin. Benim koruyuculuğumu unutup kardeşlerinin gafletini hesaba kattın.”
Bu kıssa bize korkunun kendisinin değil, korkunun yöneldiği yerin belirleyici olduğunu öğretir. Yakub aleyhisselam, Yusuf aleyhisselam için “onu kurt yemesinden korkuyorum” dediğinde, bu söz bir babanın şefkatinden doğmuştur. Ancak Allahu Teala bu söz üzerinden çok ince bir terbiyeyi murat etmiştir. Çünkü mesele kurdun varlığı değil, muhafazanın kimden beklendiğidir. Kadı İyad’ın aktardığına göre ilahi hitabın özü şudur: Sen kurttan korktun ama beni ummadın; kardeşlerinin gafletini düşündün fakat benim koruyuculuğumu hesaba katmadın. Burada Yakub aleyhisselam kınanmamakta, bilakis kalplerin nasıl yöneldiği bize gösterilmektedir. Gaflet, Allah’ı inkâr etmek değildir; Allah’ı bilip de O’nu fiilen devre dışı bırakmaktır. İnsan zihninde bir ihtimali sürekli dillendirir ve büyütürse, kalbi o ihtimale bağlanır. Kalp nereye bağlanırsa insan oradan imtihan edilir. Bu yüzden bazen insanın başına gelen, korktuğu şeyin kendisi değil; korkusunu Allah’tan bağımsızlaştırmasıdır. Tevekkül, sebepleri terk etmek değildir; sebepler içinde kalbi Allahu Teala’ya bağlamaktır. İnsan başkalarının gafletine odaklanıp ilahi muhafazayı unutursa huzurunu kaybeder. Bu ikaz bir ceza değil, kalbi yeniden Allah’a yönelten bir rahmettir. Çünkü Allahu Teala kulunun korku ile değil, teslimiyet ile yürümesini ister.
Yakub aleyhisselam “Hayır” deyince Allahuteala buyurdu ki: “Çünkü sen, Yusuf’un kardeşlerine ‘Onu kurt yemesinden korkuyorum’ dedin. Kurttan korktun ama onu bana emanet etmedin. Benim koruyuculuğumu unutup kardeşlerinin gafletini hesaba kattın.”
Bu kıssa bize korkunun kendisinin değil, korkunun yöneldiği yerin belirleyici olduğunu öğretir. Yakub aleyhisselam, Yusuf aleyhisselam için “onu kurt yemesinden korkuyorum” dediğinde, bu söz bir babanın şefkatinden doğmuştur. Ancak Allahu Teala bu söz üzerinden çok ince bir terbiyeyi murat etmiştir. Çünkü mesele kurdun varlığı değil, muhafazanın kimden beklendiğidir. Kadı İyad’ın aktardığına göre ilahi hitabın özü şudur: Sen kurttan korktun ama beni ummadın; kardeşlerinin gafletini düşündün fakat benim koruyuculuğumu hesaba katmadın. Burada Yakub aleyhisselam kınanmamakta, bilakis kalplerin nasıl yöneldiği bize gösterilmektedir. Gaflet, Allah’ı inkâr etmek değildir; Allah’ı bilip de O’nu fiilen devre dışı bırakmaktır. İnsan zihninde bir ihtimali sürekli dillendirir ve büyütürse, kalbi o ihtimale bağlanır. Kalp nereye bağlanırsa insan oradan imtihan edilir. Bu yüzden bazen insanın başına gelen, korktuğu şeyin kendisi değil; korkusunu Allah’tan bağımsızlaştırmasıdır. Tevekkül, sebepleri terk etmek değildir; sebepler içinde kalbi Allahu Teala’ya bağlamaktır. İnsan başkalarının gafletine odaklanıp ilahi muhafazayı unutursa huzurunu kaybeder. Bu ikaz bir ceza değil, kalbi yeniden Allah’a yönelten bir rahmettir. Çünkü Allahu Teala kulunun korku ile değil, teslimiyet ile yürümesini ister.
