Çözüldü Hüccet İkamesine Rağmen Tevil Yaparak Oy Kullananların Hükmü Nedir?

Selamünaleyküm Abdulmuizz hocam, cevap verirseniz sevinirim.Tevhid konusunda bazı insanlar, hüccet sunulduktan sonra hücceti kabul etmeyip, davetçiyi yalanlayarak veya hüccet sunulmasına rağmen bilerek şirk koşarak müşrik olacaklarından şüphem yok. Ancak örneğin babama hüccet ikame ediyorum fakat her zaman olduğu gibi "Tayyip gelmese, bu parti gelse, şeriat yok, nasıl savaşalım" gibi sözlerle oy vereceklerini söylüyorlar. Bu kişilerin hükmü nedir? Hüccet sunulduktan sonra, tağutu reddetmeyi bırakın, umursamamaları yanı sıra bazen "Tağuttan ilah mı olur olmaz" diyerek oralı bile olmuyorlar. Ancak tağutların haram-helal belirlediğini, bunun ibadet olduğunu bildikleri halde oy kullanacaklarını söylüyorlar. Bu tür insanların hükmünü anlatabilir misiniz hocam?
.

Âleykum selam we rahmetullah;

Bu mesele, Ehl-i Sünnet ve Selef-i Sâlihîn menhecinde "Huccetin İkamesi (İkâmetu’l-Hucce)", "Fehmu’l-Hucce (Huccetin Anlaşılması)" ve "Muayyen Tekfir ile Nevi Tekfiri Arasındaki Fark" gibi usûl kaideleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. Özellikle anne-baba ve yakın akraba gibi duygusal, ictimâî ve fikrî bağların bulunduğu durumlarda; cehalet, şubhe, ehven-i şerre sığınma ve te’vil gibi unsurların hükme tesirini etraflıca tahlil etmek gerekir.

1- Amelin Hükmü (Nevî Olarak Şirk Oluşu)
İslâm akidesinde teşrî (hüküm koyma, helâl ve haram belirleme) yetkisi yalnızca Allah Teâlâ’ya aittir:
إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ
"Hüküm ancak Allah’ındır. O, yalnız Kendisine kulluk/ibadet etmenizi emretmiştir. Dosdoğru din işte budur." (Yûsuf 40)
Demokratik sistemlerde beşerî kanun yapma, meclis ve hâkimiyet yetkisini insanlara verme esasına dayalı seçimlerde oy kullanmak; hüküm koyma salahiyetini Allah’tan başkasına devretmeyi veya bu yetkiyi iddia eden kimselere vekâlet vermeyi tazammun ettiği için aslı itibarıyla büyük şirktir. Bu, fiilin kendi vasfıdır (hükmu’l-fi‘l).

2- Şahsın Durumu: Muayyen Tekfirde Şartlar ve Engeller (Mevâni')
Bir amelin şirk olması, o ameli işleyen her muayyen şahsın derhal muşrik veya kâfir olmasını gerektirmez. Selef ulemasının ittifak ettiği en temel kâidelerden biri şudur:
"Söz veya fiil küfür olabilir; ancak onu söyleyen veya işleyen kimse, tekfirin şartları tahakkuk edip engelleri ortadan kalkmadıkça tekfir edilmez."
Burada zikrettiğiniz vakada babanız ve benzeri avam tabakasındaki kimselerin durumunu engelleyen başlıca unsurlar şunlardır:

a) 'Huccetin İkamesi' ile 'Kişisel Tebliğ' Arasındaki Fark
Bir kimsenin babasına veya bir yakınına âyet ve hadisleri okuması fıkhî manada her zaman "huccetin ikame edildiği" anlamına gelmez. Çünkü huccet; muhatabın şüphesini bütünüyle izale edecek, zihnindeki kapalılığı giderecek ve Ona hakikati netleştirecek bir yetkinlik ve vukufla sunulmalıdır. Avamdan bir kimse, kendi evladının getirdiği delilleri ekseriyetle "gençlik heyecanı", "aşırılık" veya "tecrübesizlik" olarak görür; karşısında hucceti değil, evladını görür. Mâlum yöresel olarak meşhur bir söz de vardır; "Evin danası Öküz olmaz". Yâni babaniz sizi ilim sahibi veya delille konuşuyor diye bakmaz, daha dünkü çocuk ne konuşuyor böyle der. Dolayısıyla evladın anlattığı şeyler muhatabta ilzâm edici huccet vasfını tam doğurmayabilir.

b) 'Ehven-i Şerrayn' Te'vili ve Maslahat Zannı
Babanızın öne sürdüğü "Bu parti gelmezse din düşmanları gelir, başörtüsü yasaklanır, camiler kapanır, zulüm artar, şeriat zaten yok" şeklindeki gerekçeler; fıkıhta fâsid bir te’vil ve ehven-i şerrayne sığınma şubhesidir.
Bu kimseler oy verirken milletvekillerini veya liderleri "Allah'ın yerine kanun koysun, haramı helâl yapsın" niyetiyle ilahlaştırmazlar; bilakis kendilerince mevcud iki zarardan daha az zararlı gördüklerini tercih ettiklerini, Müslümanların maslahatını koruduklarını zannederler.
Te’vil ve maslahat zannı, İslâm fıkhında muayyen tekfirin en büyük engellerinden (mevâni') biridir. Şeyhu'l islam İbn Teymiyye ve Necid uleması; nassların zıddına dâhi olsa te'vile sığınan avamın, tekzib ve inat kastı sabit olmadıkça tekfir edilemeyeceğini açıkça beyan etmişlerdir.

c) 'Tağuttan İlah mı Olur?' Sözünün Mâhiyeti
Babanızın "Tağuttan ilah mı olur, biz sadece yönetici seçiyoruz" demesi; Onun tağut kavramını ve şirk-i teşrîi anlamadığını, zihninde "ilah" kavramını sadece "yeri göğü yaratan, tapınılan put" olarak kodladığını gösterir. Yani kişi, tağutun teşrî yetkisini kabul etmek suretiyle şirk koştuğunun şuurunda değildir; aksine şirki reddettiğini zannetmektedir.
Bilgisizlik (cehâlet) ve kavram karmaşası içinde olan birine "Sen tağutu kabul ediyorsun" denildiğinde bunu inkâr etmesi, Onun hakkı inatla reddetmesinden ziyade meselenin hakikatini kavramamasından (adem-i fehim) kaynaklanır.

3- Bu Tür Kimselerin Hükmü Nedir?
A- İslâm Vasfının Devamı;
Namaz kılan, oruç tutan, kelime-i tevhidi ikrar eden, kendisini İslâm’a nisbet eden ve zihnindeki bâtıl te’viller (ehven-i şer, maslahat, baskıyı engelleme zannı) sebebiyle oy kullanan bu tür avam halk; fâsid te’villeri, şubheleri ve cehaletleri sebebiyle muayyen olarak tekfir edilmezler. Zahiren İslâm dairesinde muamele görürler.
B- İşledikleri Fiilin Tehlikesi;
Şahısları tekfir edilmese bile, yaptıkları iş büyük bir curûm, bâtıl bir amel ve şirke bulaşma tehlikesidir. Onlara düşen mazeret uydurmak değil, şirkin her türlüsünden teberrî etmektir. Ancak Onların bu günahı ve zilleti, kendilerini dinden çıkaran muayyen bir irtidat olarak hükme bağlanamaz.

4. Anne - Babaya Karşı Menhec ve Muamele Nasıl Olmalıdır?
Kur’ân-ı Kerîm, anne-baba evladını bizzat açık şirke zorlasa dâhi Onlara nasıl davranılması gerektiğini açıkça beyan etmiştir;
"Eğer Onlar, hakkında hiçbir bilgin olmayan bir şeyi Bana ortak koşman için Seninle mucâdele ederlerse, Onlara itaat etme! Fakat dünyada Onlarla iyi ve güzel bir şekilde (mâruf üzere) geçin!" (Lukmân, 15)

- İtaat Etmemek: Babanız Sizi oy vermeye veya harama zorlarsa asla itaat etmezsiniz; zira Hâlık’a isyan olan yerde mahlûka itaat yoktur.

- Husn-u Muamele: Onları hemen 'muşrik' ilan edip tekfir etmek, bağları koparmak veya düşmanlık beslemek şer‘î menhece uygun değildir. Aksine Onların üzerinizdeki ana-baba hakkı bâkidir; Onlara yumuşak davranmak, hizmetlerini görmek, sabırla tevhidi anlatmaya devam etmek ve hidayetleri için Allah’a dua etmek gerekir.
- Uslûb: Tartışma ve cedel havasından uzak durulmalı; mesele bir particilik munakaşası gibi değil, kalblerin ve ibadetin yalnızca Allah’a tahsis edilmesi (tevhîd) davası olarak sabırla telkin edilmelidir.