KÂFİRE KÂFİR DEMEYEN KÂFİRDİR KAİDESİ VE
UYGULANIŞI
Müminlerin emiri Sufyan ibn Uyeyne dedi ki; “Kur’an,
Allahu Teâlâ’nın kelamıdır. Onun mahlûk olduğunu söyleyen
kişi kâfir olur. Bu kişinin küfründe şüphe eden de kâfir
olur.”279
İbn-i Hacer rahimehullah “et-Tehzib” isimli eserinde, Mekke’nin
muhaddislerinden Seleme bin Şebib en-Neysaburi
(Ölüm: 247 hicri) hakkında şunu aktarır: “Beyhaki şöyle der:
el-Halvani, Kur’an’ın mahlûk olduğu meselesinde duraksayan
kişiyi tekfir etmediğini söyledi. Beyhaki der ki: “Seleme bin
Şebib’ten, el-Halvani’nin bu görüşü hakkında sordum. Bana
şu cevabı verdi: Bu söz avluya atılır. Kâfirin kâfir olduğunu
söylemeyen, kâfir olur.”280 Aynı zamanda bunu Hatib el-
Bağdadi, “Tarihu’l-Bağdad” isimli eserinde de aktarmaktadır.
281
Ebu Zur’a Ubeydullah bin Abdulkerim er-Razi (Ölüm: 264
hicri) şöyle der: “Kur’an’ın mahlûk olduğunu iddia eden, İslam’dan
çıkaran küfür ile kâfir olur. Anlayabildiği halde böylelerinin
küfründen şüphe eden de kâfir olur.” Ebu Hatim
[FONT=comic sans ms]Muhammed bin İdris er-Razi’den de (Ölüm: 277 hicri) bu görüşün
[FONT=comic sans ms]aynısı aktarılmıştır.282
[FONT=comic sans ms]279 Usuli İtikadu Ehli Sünne Vel Cemaa li Lalekai (2/256)
[FONT=comic sans ms]280 Tehzib (2/303)
[FONT=comic sans ms]281 Hatib el Bagdadi Tarih (7/365)
[FONT=comic sans ms]282 Usuli İtikadu Ehli Sünne Vel Cemaa li Lalekai (2/176)
[FONT=comic sans ms]Kadı İyad el-Maliki der ki; “Gazali’de ‘et-Tefrika’ isimli kitabında
[FONT=comic sans ms]buna yakın bir yol izlemiştir. Hristiyanları, Yahudileri,
[FONT=comic sans ms]Müslümanların dininden olmayan herkesi tekfir etmeyen veya
[FONT=comic sans ms]tekfir etmede duraksayan ve şüphe eden kişileri tekfir
[FONT=comic sans ms]etmeyenlerin kâfir olduğu icma ile sabit olup, bu sözleri söyleyenler
[FONT=comic sans ms]de kâfirdirler. Kadı Ebu Bekir şöyle der: Çünkü naslar
[FONT=comic sans ms]ve icma bunların kâfir olduğunu bildirmektedir. Bu konuda
[FONT=comic sans ms]kim duraksarsa, nassı ve teklifi yalanlamış veya ondan şüphelenmiş
[FONT=comic sans ms]olur. Onları yalanlamak ve onlardan şüphe etmek ise
[FONT=comic sans ms]ancak kâfirin yapacağı bir iştir.”283
[FONT=comic sans ms]“İslam’dan başka bir dine mensup olanları tekfir etmeyenleri,
[FONT=comic sans ms]onların tekfiri hakkında duraksayanları, bundan şüphe
[FONT=comic sans ms]duyanları veya onların yollarının doğru olduğunu söyleyenleri
[FONT=comic sans ms]tekfir ederiz.”284
[FONT=comic sans ms]İmam Buhari rahimehullah şöyle der: “Yahudilerin,
[FONT=comic sans ms]Hristiyanların ve Mecusilerin söylediklerine baktım,
[FONT=comic sans ms]Cehmiyye’den daha kâfir olan görmedim. Onların küfürlerini
[FONT=comic sans ms]bilmeyenler dışında, onları kâfir saymayanları cehaletleri sebebi
[FONT=comic sans ms]ile mazur olanlardan saymam.”285
[FONT=comic sans ms]Nakiller çok ama çok daha arttırılabilir. Ama bu kadarının
[FONT=comic sans ms]yeterli olduğuna inanıyoruz. Zaten az buçuk ilimden nasibi
[FONT=comic sans ms]olanlar bu kaidenin kullanımını ve varlığını inkâr etmezler.
[FONT=comic sans ms]Asıl sorun bu kaideyi âlimlerin nasıl ve nerede kullandığını
[FONT=comic sans ms]283 Şifa (2/280-281)
[FONT=comic sans ms]284 Şifa (2/286)
[FONT=comic sans ms]285 Halku Efalil İbad (19)
[FONT=comic sans ms]anlamaktadır. Eğer kullanımı anlaşılmaz ise zincir tekfir ile insanı
[FONT=comic sans ms]korkunç sonuçlara ulaştırabilir. O yüzden âlimlerin sözlerinin
[FONT=comic sans ms]iyi tahkik edilmesi gerekmektedir.
[FONT=comic sans ms]Kitabın önceki bölümlerinde de geçtiği gibi Kur’an’ın
[FONT=comic sans ms]mahlûk olması gibi delili gizli kalmış bazı isim sıfat meseleleri
[FONT=comic sans ms]hafi meselelerden sayılmıştı. Böyle olmasına rağmen Sufyan
[FONT=comic sans ms]ibn Uyeyne gibi büyük âlimler bu kaideyi Kur’an mahlûk mudur
[FONT=comic sans ms]meselesinde gündeme getirmişlerdir. Kur’an mahlûktur
[FONT=comic sans ms]diyeni tekfir etmedi diye birini tekfir etmeyi bir kenara bırakın,
[FONT=comic sans ms]Kur’an mahlûktur diyen bir kimse eğer mukallit ise bu
[FONT=comic sans ms]hafi mesele de kendisine hüccet ikamesi yapılmadan tekfir
[FONT=comic sans ms]edilmez. Onu tekfir etmeyeni tekfir etmek ise çok daha başka
[FONT=comic sans ms]bir konudur. Çünkü alimler bu konuyu hafi meselelerden
[FONT=comic sans ms]saymışlardır. Dolayısı ile müctehidi tekfir ederken, bu mesele
[FONT=comic sans ms]de mukallit olan cahili kendisine beyan etmeden önce fasık
[FONT=comic sans ms]olarak ilan etmek ile beraber, beyandan sonra bu hafi küfürde
[FONT=comic sans ms]ısrar eder ise kâfir olarak isimlendirmişlerdir.
[FONT=comic sans ms]Sonuç olarak anlaşılan şudur; âlimler bu kaideyi sakındırmak
[FONT=comic sans ms]ve korkutmak için kullanmışlardır. Şüphelerin yayıldığı
[FONT=comic sans ms]dönemlerde ortadaki şüpheleri kaldırmak ve insanların bu
[FONT=comic sans ms]mesele de yakinen iman etmelerine sebep olmak için bu kaideyi
[FONT=comic sans ms]kullanmışlardır.
[FONT=comic sans ms]Ancak Kadı İyad’ın geçen sözünde bahsedildiği gibi Yahudi
[FONT=comic sans ms]ve Hristyanlar gibi Kur’an’ın açık nassı ile küfürleri apaçık
[FONT=comic sans ms]sabit olan küfür taifelerini tekfir etmeyen kişiler ise, nassı
[FONT=comic sans ms]yalanlamalarından dolayı kâfir olmuşlardır. Yoksa mücerret
[FONT=comic sans ms]olarak bir kâfire kâfir demediklerinden dolayı değildir. Bu kaideyi
[FONT=comic sans ms]en çok kullanan ve nakleden necid âlimlerinin fetvalarının
[FONT=comic sans ms]toparlandığı ‘Fetava Eimmetin Necdiyye’ gibi Şeyh’in torunlarının
[FONT=comic sans ms]kitapların da dahi ‘Müşrikin tekfirinde kişi ne zaman
[FONT=comic sans ms]özürlü olur?’ diye bablar açmışlardır. Yani her müşriği
[FONT=comic sans ms]tekfir etmeyeni tekfir etmemişlerdir.
[FONT=comic sans ms]Peki, nassın yalanlanması nedeni ile zincir tekfir gündeme
[FONT=comic sans ms]geldiği zaman mücerret olarak mı uygulanır bu kaide,
[FONT=comic sans ms]yoksa şartları var mıdır?
[FONT=comic sans ms]Bunun bazı şartları vardır. İbn Teymiyye rahimehullah bunun
[FONT=comic sans ms]şartlarını belirtmiştir.
[FONT=comic sans ms]İbn-i Teymiye rahimehullah, “Vahdet-i Vücud” akidesini taşıyanlardan
[FONT=comic sans ms]söz ederken şöyle der: “Putlara tapanların, putları
[FONT=comic sans ms]bırakmaları durumunda, bu putları bıraktıkları ölçüde
[FONT=comic sans ms]hakkı terk etmiş olacaklarını söyleyenler, Yahudi ve Hıristiyanlardan
[FONT=comic sans ms]daha kâfirdirler. Onları tekfir etmeyenlerde Yahudi
[FONT=comic sans ms]ve Hıristiyanlardan daha kâfirdir. Çünkü Yahudi ve Hıristiyanlar
[FONT=comic sans ms]putlara tapanları tekfir ederler.”286
[FONT=comic sans ms]Önce İbnul Arabî ve benzerlerinin ve onların küfürlerinde
[FONT=comic sans ms]şüphe edenlerin küfürlerinden bahsetti. Sonra da şu sözlerle
[FONT=comic sans ms]verdiği fetvanın sınırlarını tayin etti; “Onların akidelerinin
[FONT=comic sans ms]ne olduğunu bilmediğini söyleyenlere, bu gerçekler anlatılır.
[FONT=comic sans ms]Buna rağmen onları dışlamaz ve reddetmez ise, kendisine
[FONT=comic sans ms]onlardan olduğu söylenir. İslam’ı ve onların söylediklerini
[FONT=comic sans ms]286 Mecmuatul Fetava (2/83)
[FONT=comic sans ms]öğrendikten sonra onların kâfir olduğundan şüphe edenler,
[FONT=comic sans ms]müşriklerin, Yahudi ve Hıristiyanların küfründen şüphe edenler
[FONT=comic sans ms]gibi kâfir olurlar.” Burada onların söylediklerini bilmenin
[FONT=comic sans ms]yanında, İslam’ı bilmesinin gerektiğini de eklemektedir. Dolayısıyla
[FONT=comic sans ms]İslam’a yeni girmiş olup, İslam’ı öğrenme imkânı bulamamış
[FONT=comic sans ms]kişiler bu kuralın genel hükmü dışında kalmaktadırlar.
[FONT=comic sans ms]Bu ise, ancak gerekli hüccet ikamesi yapıldıktan, söylenenler
[FONT=comic sans ms]açıklandıktan ve gerekçeleri ortaya konduktan sonra
[FONT=comic sans ms]bu kuralın uygulanabileceğini açıkça ortaya koymaktadır. Yani
[FONT=comic sans ms]bu kurala binaen, ancak sübutu ve delaleti kesin olan bir
[FONT=comic sans ms]nassı inkâr eden ya da kabul etmeyenleri tekfir etmek mümkündür.
[FONT=comic sans ms]Bu nedenledir ki, “İslam’ı bilmek” kaydı konmuştur.
[FONT=comic sans ms]Küfür olduğu kesin olup, delaleti ihtimal taşımayan söz ve
[FONT=comic sans ms]amellerde bu kural uygulanabilir. Bu nedenledir ki, onların
[FONT=comic sans ms]Küfür olan akide ve sözlerinin de bilinmesi gerektiği şartı eklenmiştir.
[FONT=comic sans ms]Böylece İbn-i Teymiyye, şer’i delili ve küfre sebep
[FONT=comic sans ms]olan söz veya ameli bilmemek gibi iki sebebe binaen, onları
[FONT=comic sans ms]tekfir etmeyen kişiyi mazur görmüştür.”
[FONT=comic sans ms]İşte burada da görüldüğü gibi İbn Teymiyye kişinin hem
[FONT=comic sans ms]İslam’ın sınırlarını, hem de o küfrü işleyenin küfrünü gerçekten
[FONT=comic sans ms]işlemiş olmasını bilmesine rağmen tekfirde tevakkuf
[FONT=comic sans ms]edenler hakkında söylemiştir. Çünkü bazen kişi o şahsın evliya
[FONT=comic sans ms]olduğunu ve bu sözleri söylemediğine itikat ediyor olabilir.
[FONT=comic sans ms]Bazen bu şahsa bu sözleri iftira olarak atıldığını, aslında bu
[FONT=comic sans ms]sözleri söylemediğini iddia edebilir. Eğer bu şahıs bu fiillerin
[FONT=comic sans ms]aslen küfür olduğunu belirtiyor, ancak bu fiillerin bu şahıs ta
[FONT=comic sans ms]rafından işlenmiş olması noktasındaki şüpheden dolayı tekfir
[FONT=comic sans ms]etmiyorsa, o kişi kâfir olmaz.
[FONT=comic sans ms]Sonuç olarak bu kaide nassı yalanlamak yönünde tatbik
[FONT=comic sans ms]edilmiştir. Ancak çoğu zaman sakındırmak ve şüpheye düşülmemesi
[FONT=comic sans ms]sebebi ile korkutmak için kullanılmıştır. Her kâfiri
[FONT=comic sans ms]tekfir etmeyen kâfir olmaz. Bunun örnekleri ise çok açıktır.
[FONT=comic sans ms]Namazı terk edenin hükmü meselesindeki ihtilaf ulema
[FONT=comic sans ms]arasında malumdur. İmam Şafiî, İmam Ebu Hanife ve İmam
[FONT=comic sans ms]Malik hatta İmam Ahmed’den gelen bir diğer rivayet namazın
[FONT=comic sans ms]vacipliğini ikrar etmesine rağmen tembellik nedeni ile
[FONT=comic sans ms]namazı terk edeni tekfir etmemişlerdir. Ancak İmam
[FONT=comic sans ms]Ahmed’den gelen diğer rivayete, İbn Kayyım ve İbn Teymiyye
[FONT=comic sans ms]gibi âlimler namazı bu şekilde terk edenin kâfir olduğu görüşüne
[FONT=comic sans ms]gitmişlerdir. Ancak böyle birini tekfir etmeyen diğer
[FONT=comic sans ms]imamları, namazı terk edeni tekfir etmedikleri için tekfir etmemişlerdir.
[FONT=comic sans ms]Bu da bu kaidenin mutlak olarak kullanılmadığının
[FONT=comic sans ms]ve sınırları ve ölçüleri olduğunun en açık delilidir. Hâlbuki
[FONT=comic sans ms]namazı terk edenin küfrü noktasındaki hadisler de oldukça
[FONT=comic sans ms]çoktur. Buna rağmen onların küfrüne hükmetmemişlerdir.
[FONT=comic sans ms]İşte o hadislerden bazıları;
[FONT=comic sans ms]“Kişi ile şirk ve küfür arasında namazın terki vardır.”287
[FONT=comic sans ms]“Bizim ile onlar arasındaki söz namazdır. Kim namazı
[FONT=comic sans ms]terk ederse kâfir olmuştur.”288
[FONT=comic sans ms]287 Sahihi Muslim, Kitabul İman
[FONT=comic sans ms]288 Suneni Nesai, Kitabus Salat
[FONT=comic sans ms]Sahabenin de bu meseledeki sözleri çok açıktır.
[FONT=comic sans ms]İbn Mesud dedi ki; “Namazı terk edenin dini yoktur.”
[FONT=comic sans ms]Ebu Derda dedi ki; “Namazı olmayanın imanı yoktur.”
[FONT=comic sans ms]Abdullah ibn Abbas dedi ki; “Kim namazı terk ederse kâfir
[FONT=comic sans ms]olmuştur.”
[FONT=comic sans ms]Cabir İbn Abdullah dedi ki; “Kim namaz kılmazsa kâfirdir.”
[FONT=comic sans ms]Ali ibn Ebi Talip dedi ki; “Kim namaz kılmazsa kâfirdir.”289
[FONT=comic sans ms]İşte zahiren naslarda hiçbir çelişki yoktur. Nasların zahiri
[FONT=comic sans ms]namazı terk edenin kâfir olduğunu göstermektedir. Öyleyse
[FONT=comic sans ms]namazı terk edeni tekfir etmeyen müctehidler de mi kâfir oldular?
[FONT=comic sans ms]Haşa.
[FONT=comic sans ms]Tabii ki olmadılar. Çünkü nassın delalet ihtimali var ise
[FONT=comic sans ms]orada zincir tekfir ve nassı yalanlama küfrü ortadan kalkar.
[FONT=comic sans ms]Yani tekfir etmeyen ulema, bu hadislerde ki küfür lafızları
[FONT=comic sans ms]nimete nankörlük manasındaki küfürdür dediler. Yani kişiyi
[FONT=comic sans ms]dinden çıkarmayan küfür lafzıdır. Tıpkı şu hadiste olduğu gibi;
[FONT=comic sans ms]Buhari hayızlı kadının orucu kısmında aynı hadisi şöyle
[FONT=comic sans ms]rivayet etmektedir: “Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem Ramazan
[FONT=comic sans ms]veya kurban bayramında çıkıp kadınların bulunduğu yerden
[FONT=comic sans ms]geçti ve şöyle buyurdu “Ey kadınlar topluluğu, çok sadaka
[FONT=comic sans ms]veriniz. Bana sizin, cehennem ehlinin çoğunluğu olduğu-
[FONT=comic sans ms]289 Bu rivayetlerin hepsini Hafız Munziri “Terğib ve Terhib” kitabında
[FONT=comic sans ms]nakletmiştir.
[FONT=comic sans ms]nuz gösterildi.” Dediler ki; “Ne sebeple?” Rasulullah sallallahu
[FONT=comic sans ms]aleyhi ve sellem şöyle cevap verdi: “Çok lanet ediyorsunuz ve
[FONT=comic sans ms]kocalarınıza çok küfür (nankörlük) ediyorsunuz.”
[FONT=comic sans ms]İşte bu hadiste de olduğu gibi küfür lafzı burada nankörlük
[FONT=comic sans ms]manasında kullanılmıştır. Aynı şekilde namazın terki ile
[FONT=comic sans ms]alakalı hadislerde buna hamledilir demişlerdir.
[FONT=comic sans ms]Öyleyse delaletin zanni olduğu veya ihtimalin bulunduğu
[FONT=comic sans ms]veyahut muteber bir ihtilafın olduğu meselelerde bu kaideyi
[FONT=comic sans ms]kullanmak Müslümanları tekfire götürmektedir. Böyle bir hatadan
[FONT=comic sans ms]Allah’a sığınırız.
[FONT=comic sans ms]Aynı şekilde başka bir örnekte Haccac meselesidir. Tavus
[FONT=comic sans ms]onun hakkında demiştir ki;
[FONT=comic sans ms]“Haccacı Müslüman olarak isimlendiren Iraklı kardeşlerimize
[FONT=comic sans ms]hayret ediyorum.”290
[FONT=comic sans ms]İbn Hacer rahimehullah, Haccac ibn Yusuf’un tercümesinde
[FONT=comic sans ms]şöyle dedi; “Tavus dedi ki; ‘Ben onu Müslüman olarak isimlendirene
[FONT=comic sans ms]şaşıyorum.’ Onu bir cemaatde tekfir ettiler; Said
[FONT=comic sans ms]ibn Cübeyr, İbrahim En-Nehai, Mücahid, Asım İbn Nucud,
[FONT=comic sans ms]Şabi ve diğerleri…”291
[FONT=comic sans ms]Haccac meselesinde de ihtilaf olmasına rağmen birbirlerini
[FONT=comic sans ms]tekfir etmemişlerdir. Bu da bu kaidenin mutlak olarak
[FONT=comic sans ms]kullanılmadığını ve tekfirde var olan diğer şartlarında geçerli
[FONT=comic sans ms]olduğunu gösterir.
[FONT=comic sans ms]290 El Bidaye Ven Nihaye (9/131-132)
[FONT=comic sans ms]291 Tehzibu fi Ricalil Hadis (1/673-674)
[FONT=comic sans ms]Bu kaide ile amel de düşülen başka bir hata şudur ki; kâfire
[FONT=comic sans ms]kâfir demeyen kâfirdir genel bir kaidedir diyerek 3. 4. ve
[FONT=comic sans ms]5. kişileri tekfir etmek, hatta bu zinciri sonu olmayacak bir
[FONT=comic sans ms]şekilde devam ettirmektir. Bu kişiler genel olarak şunu belirtirler;
[FONT=comic sans ms]“Eğer ikinci kişi kâfir ise doksan dokuzuncu kişide kâfirdir.
[FONT=comic sans ms]Çünkü o birinciyi tekfir etse dahi aslında birincinin tekfirinde
[FONT=comic sans ms]şüphe eden bir kâfiri tekfir etmediğinden dolayı kâfir
[FONT=comic sans ms]olmuştur” demişlerdir. İşte bu düşünce ilk olarak tarihte mutezilenin
[FONT=comic sans ms]ortaya attığı bir bidattır. Çünkü bu kişilerle oturup
[FONT=comic sans ms]konuşursanız size nakil değil akli deliller getireceklerdir. Çünkü
[FONT=comic sans ms]bu fikrin Ehli Sünnetten bir selefi yoktur. Bunu kimse söylememiştir.
[FONT=comic sans ms]Eğer akılla hareket edilirse bile bu kaidenin aslı
[FONT=comic sans ms]olmadığı açıkça görülecektir. Çünkü eğer doksan dokuzuncu
[FONT=comic sans ms]kişinin tekfiri dinin aslı olsa idi, kesinlikle selef bunu kitaplarında
[FONT=comic sans ms]zikrederdi. Aksine selef böyle bir ameli teşvik etmek bir
[FONT=comic sans ms]kenara bunun bidat olduğunu belirtmişlerdir. Bunu en açık
[FONT=comic sans ms]ortaya koyan Ebu’l Hüseyn el-Melatiyyu’dur. Kendisi hicri
[FONT=comic sans ms]olarak 340 da vefat etmiştir. Ve o bu bidattan şöyle bahsetmektedir;
[FONT=comic sans ms]“Bağdat mutezilesinin Basra mutezilesini tekfir ettiği
[FONT=comic sans ms]şey ise; kâfirin küfründe şüphe edenin küfründe şüphe
[FONT=comic sans ms]edenin küfründe şüphe eden kişinin tekfirindedir. Bunun
[FONT=comic sans ms]manası şudur ki; Bağdat ve Basra mutezilesi ve bütün ehli
[FONT=comic sans ms]kıble icma etmişlerdir ki kâfirin küfründe şüphe eden kâfirdir.
[FONT=comic sans ms]Çünkü küfürde şüphe edenin imanı yoktur. Çünkü o imanın
[FONT=comic sans ms]ve küfrün ne olduğunu bilmez. Bütün ümmet ve mutezileler
[FONT=comic sans ms]arasında şunda ihtilaf yoktur ki kâfirin küfründe şüphe eden
[FONT=comic sans ms]kâfirdir. Sonra Bağdat mutezilesi bunun üzerine şunu
[FONT=comic sans ms]
[FONT=comic sans ms]arttırdırlar; kâfirin küfründe şüphe edenin küfründe şüphe
[FONT=comic sans ms]edenin küfründe şüphe etmek küfürdür. Bunun da sonu yoktur.
[FONT=comic sans ms]Bu zincirdeki herkes kâfirdir ve hepsinin yolu birinci şüphecinin
[FONT=comic sans ms]yolu gibidir. Basra mutezilesi dediler ki; birinci şüphe
[FONT=comic sans ms]eden kâfirin küfründe şüphe ettiği için kâfirdir. Ancak ikincinin
[FONT=comic sans ms]küfründe şüphe eden üçüncü ve ondan sonra gelenler ise
[FONT=comic sans ms]birincinin küfründe şüphe etmediler ve hepsi fasık olurlar.
[FONT=comic sans ms]Çünkü diğerleri birincinin küfründe değil, ikincinin şüphe
[FONT=comic sans ms]edenin tekfirinde şüphe etmişlerdir. İşte bu şekilde onların
[FONT=comic sans ms]yanında ikinciden sonrakilerde sonsuza kadar fasık olarak
[FONT=comic sans ms]isimlendirilirler. Ancak birinci şüpheci hariç. Onların sözü diğerlerinden
[FONT=comic sans ms](Bağdat mutezilesinden) daha güzeldir.”
[FONT=comic sans ms]İşte bu nakil çok açık olarak göstermektedir ki, bu bir
[FONT=comic sans ms]bidattır. Buna itikadı insanlara vacip kılmak delil ister. Tabii ki
[FONT=comic sans ms]mantık dairesinde değerlendirildiği zaman, örneğin; Allah’a
[FONT=comic sans ms]küfreden birinin küfründe şüphe eden ikinci ile üçüncü ve
[FONT=comic sans ms]dördüncü de aynı hükümde olurlar. Ancak bu vakıa da uygulaması
[FONT=comic sans ms]bulunmayan bir durumdur. Çünkü Müslümanlar kimi
[FONT=comic sans ms]tekfir etmeleri gerektiğini bilirler. Dinin aslı şirkten ve şirkin
[FONT=comic sans ms]ehlinden beri olmaktır. Bunun manası şirke bulaşmamak ve
[FONT=comic sans ms]şirk işleyenleri tekfir etmek demektir. İşte dinin aslı budur.
[FONT=comic sans ms]Bunun üzerine kimse dinin aslını arttırmamıştır. Ancak asrımızdakiler
[FONT=comic sans ms]selefleri olan mutezile gibi akılcı olduklarından dolayı
[FONT=comic sans ms]bidatlarına seleflerinin bıraktığı yoldan devam etmişlerdir.
[FONT=comic sans ms]Her Müslümanın tağutu ve tağutun kullarını tekfir etmesi
[FONT=comic sans ms]gerektiğini bilir. Bunu yerine getirmeyen de Müslüman ola
[FONT=comic sans ms]maz. Ancak bunun haricindeki kelami tartışmalar bidatlere,
[FONT=comic sans ms]bidatlerde insanı dalalete sürükler.
[FONT=comic sans ms]Aynı şekilde mutezileye kırk sene imamlık yapmış olan
[FONT=comic sans ms]İmam Eşari de bu görüşün mutezilenin bir bidatı olduğunu
[FONT=comic sans ms]‘Makalat’ kitabında beyan etmiştir. Kendisi Azerbaycan’daki
[FONT=comic sans ms]mücahidlere yazdığı risalesinde eski akidesinden döndüğünü
[FONT=comic sans ms]ve selefin yoluna tabi olduğunu söylemiştir. Aynı şekilde İbn
[FONT=comic sans ms]Kesir onun için İmam Ahmed’in akidesi üzere ölmüştür demiştir.
[FONT=comic sans ms]Kendisi bu nedenden dolayı mutezile fırkasını en iyi
[FONT=comic sans ms]tanıyan kişidir.
[FONT=comic sans ms]Öyleyse sonuç olarak her kâfiri tekfir etmeyeni tekfir
[FONT=comic sans ms]etmek caiz değildir. Ancak küfrü apaçık nas ile sabit hiçbir
[FONT=comic sans ms]şüphenin olmadığı meselelerde, zahir küfürlere düşen, zahiren
[FONT=comic sans ms]ve batinen küfre girdiği anlaşılan kâfirleri tekfir etmeyenlerden
[FONT=comic sans ms]başkasına bu kural tatbik edilmez.
[FONT=comic sans ms]***